Home / / Lampie: Bedeltocht

Lampie: Bedeltocht

Even op struintocht in de voorraadkast. Hééé, wat is dat. Mijn lodderig oog viel op een megazak met mini Mars en Twix. Even graaien. “Niks d’r van”, werd ik streng teruggefloten vanuit de keuken. Shit, een gevalletje ‘op heterdaad’.

“Dat is niet voor jou, maar voor de kinderen.” “Welke kinderen?” “Nou, maandag, als ze aan de deur komen. Voor Sint Maarten. Een liedje zingen.” “Ik wil ook wel een liedje zingen hoor”, diende ik mijn vrouw van repliek. Een diepe zucht. “Alsjeblieft niet! Geen gezeur. Weg daar. Straks grijp ik mis omdat jij uit die zak hebt lopen grazen.” Nou moe. Die berg chocola was dus niet voor mij bedoeld. Het diende een hoger doel. Het weggeefspul was voor maandag. De elfde van de elfde. Sint Maarten. Het grote horrorfeest van tandarts Daan Rijnvis.

Ja toch? Of niet? Hoewel…, dankzij dit feest houdt hij werk. En maar gaatjes vullen en rotte kiezen trekken. Dus misschien stimuleert hij het ook wel, hoewel ik geen aanmoedigingsposter in zijn praktijk heb zien hangen. Iets van, “Snoep onverstandig, neem een Twix, Mars of Bounty!” Sint Maarten dus. De dwingende hand van de markt is natuurlijk de hoofdschuldige van deze viering, die helemaal nergens over gaat en geen mens interesseert. Ene Martinus schijnt in een ver verleden zijn mantel aan een bedelaar te hebben geschonken. Nou ja, om daar nu heilig voor verklaard te worden. Ik heb onderhand een hele garderobe naar de kringloop gebracht, maar van een heiligverklaring is zover ik weet nooit sprake geweest. Hooguit schijnheilig.

Terug naar dat gejengel en gebedel. Hele kuddes kinderen hollen met verregende lampionnetjes de buurt door, raffelen een rijmpje af en eisen als beloning wat lekkers. Maakt niet uit, als er maar suiker, vet en kleurstof in zit. Mand vol, gevuld met kilo’s snoep. Eerlijk is eerlijk, al die staafjes Mars en Twix kilo’s in ruil voor een haastig afgejakkerd vierregelig deuntje, het is meer genade dan verdienste. Het geblèr begint snel te vervelen. ‘Sinter sinter Maarten/De koeien hebben staarten/De geiten hebben horens/De kerken hebben torens/De torens hebben klokken/De meisjes dragen rokken/De jongens hebben broeken aan/Daar komt Sinter Maarten aan’. Koeien hebben staarten…? Ja hallo, ik ook! Een kleintje.

Misschien maar een emmer met snoep bij de deur zetten, hoef ik ook niks te missen van Voetbal Inside en sta ik niet keer op keer op de tocht in de deuropening geforceerd te glimlachen. Of beter een emmer met fruit. Ik weet, een fruitschaal geef je aan iemand die moet herstellen na fysieke rampspoed, maar snoepen is het nieuwe roken. Misschien een mandje appels, peren, mandarijntjes, bananen en andere humorloos fruit bij deur…. Ach nee, slecht idee. “Beloofd is beloofd”, knipoog ik naar mijn echtgenote, die ietwat wantrouwig en met strenge blik om het hoekje loert of ik toch niet stiekem wat in mijn zak stop. “Ik blijf er af, erewoord.” Wil toch niet op mijn geweten hebben dat de kindjes uit de buurt voor niets komen bedelen aan mijn deur en teleurgesteld afdruipen…

Lees ook

Maandelijkse fietstocht Saam Welzijn

DALFSEN – De eerstvolgende fietstocht, uitgezet door enthousiaste vrijwilligers, vindt plaats op dinsdag 26 november. …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.