Home / / Lampie: Geurwaaiers

Lampie: Geurwaaiers

Mag niet, fietsen op de stoep, weet ik, maar goed, het is geen koopzondag of zo, ik jaag niemand van de sokken. In alle vroegte peddelend naar het station. Het lot van de loonslaaf. Net zo veel schik als duizend anderen die geen schik hebben. Een nieuwe werkweek begint.

Vanaf De Dante binnendoor langs de tweede apotheek richting markt. Het miezert. De inschatting was faliekant verkeerd. Regenpak aan? Ach, zo’n gedoe. Na een hoopvolle blik richting hemel, volgt de inschatting droog over te komen. Een verwachting ingegeven door hoop, niet zozeer gebaseerd op profetische gaven. Wat volgt is een demasqué als weerman. Het miezeren stopt, het hozen begint. Maar oké, je moet door. De trein wacht op niemand. Ook niet op Lampie. Geen ramp. Elk kwartier kun je in de vroege ochtend opstappen, maar toch. De spijkerbroek zuigt verassend snel hemelvocht op. Gaan mijn collega’s op het werk weer bijdehand doen. “Of stond de brug open?” Onderbroekenlol.

Bij elke pedaalslag neemt het chagrijn toe. En het zelfmedelijden. Bah, heb ik weer. Dan een vleugje troost. Mijn neus vangt zoete geurwaaiers op bij Sis & Bro. De bakkerij van Vera en Maarten ten Brinke. Zus en broer dus. Bro Maarten is er nog vroeger bij dan deze spoorhaas. Als hij zijn broden klaar, gaar of bereid heeft, weet niet exact hoe dat geduid wordt in bakkerstermen, neemt Sis Vera het over. Die is geknipt voor het verkoopwerk. Een frisse, opgewekte verschijning, met een kraakheldere stem. Naast de vriendelijke, open uitstraling van deze blonde sirene is het de geur in de bakkerij welke verlokt.

Laatst hobbelde ik binnen met mijn oude moeder, die zich herinnerde geen brood in huis te hebben. De bedoeling was een halfje wit. We vertrokken inderdaad met een halfje wit, maar ook met krentenbollen, saucijzenbroodjes, appelgebakjes en kruidkoek. De lach van Sis kregen we er gratis bij.

In alle vroegte hou ik even de peddel stil, sluit de ogen en inhaleer de zoete baklucht. Nee, stoppen nu! Niet weer beginnen te zeuren, hier mag je niet fietsen, had ik al gezegd toch? Het is ultravroeg, er loopt écht niemand op straat en Jan Voortman, onze bekendste diender ligt nog op een oor of sjokt langs de N34, om die slome viervoeter van ‘m te laten poepen.

Die geur hè, die geur brengt me terug naar mijn jeugd. Als joch holde ik maar wat graag voor mijn moeder naar de bakker voor een halfje wit. “Zeg knaapje, lust je een halve krentenbol?” Ik wist dat die vraag ging komen en wat me bezield heeft mag Joost weten, maar trok op zekere dag de stoute schoenen aan. “Een hele mag ook wel bakker!” Die dag overspeelde ik mijn hand. Mocht best een krentenbol, ook wel twee, mits er gedokt werd.

Ondertussen klettert het hemelwater hels op de bruinrode klinkertjes, en op mij, maar het chagrijn is foetsie. Met omhoog gekrulde lippen trap ik door, dankzij een stoutmoedige jeugdherinnering, ingegeven door de zoete geurwaaiers van Sis & Bro…

Lees ook

Uit eten bij Proeflokaal Zuid in Nieuwleusen

NIEUWLEUSEN – Iedere derde zondag van de maand biedt Saam Welzijn een verrassende maaltijd aan …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.