Home / / ‘Als ik kan toevoegen wat ik geleerd heb en leren wat ik kan toevoegen, dan is het goed’

‘Als ik kan toevoegen wat ik geleerd heb en leren wat ik kan toevoegen, dan is het goed’

In gesprek met burgemeester Erica van Lente

HOONHORST – Ons gesprek begint op Twitter. Zij reageert op een inwoner die het ergens niet mee eens is. Ik lees mee, anderen ook en stuur haar een privébericht met het telefoonnummer van de persoon en de opmerking: “Bel hem even. Hij blaft wel maar bijt niet.” Haar reactie is: “Doe ik, maar hebben wij elkaar eigenlijk al eens ontmoet?” Mijn antwoord: “Nee, ik ben Raaltenaar, Dalfsenaren eerst. Maar als je wil – jij gaat op Hoonhorst wonen – ik kom daar vandaan. Laten we dan een keer bij Kappers in het café gaan zitten en dan hebben we het er eventjes over.”

Door Gerlant Zielman

Het is de laatste regenachtige zaterdagmiddag van september als we elkaar ontmoeten. Ik sta nog in gedachten in de deur van het café, een sigaretje te roken als ze aan komt lopen. Ze begroet me in de regen en begint direct het gesprek. Een vlotte tante, maar ook een hele normale vrouw gaat er door me heen. Binnen heeft ze even aandacht voor iedereen. Ze kent er de mensen, kletst even met Karin van het café. De dames hebben al contact gehad en zij heeft geprobeerd om in Groningen een kamer te vinden voor de dochter van. Dat is uiteindelijk via een ander kanaal gelukt, maar het is wel typisch Erica van Lente is mijn indruk. Open, eerlijk en benaderbaar en als ze helpen kan doet ze het, maar ze gaat niet naast de schoenen lopen.

Ze licht eerst mijn doopceel en ik moet vertellen wie ik ben en waar ik vandaan kom. Waar ik geboren ben; het ‘Sterrebos’, waar mijn ouders nu nog wonen en over Laag Zuthem waar ik nu woon. Over hoe het komt dat dit boerenjochie nu artikelen voor de krant schrijft en over mijn gezin. Ook zij vertelt waar ze vandaan komt: uit Groningen, over haar familie die in Raalte woont en over haar carrière. En over de toekomst. “Over vergezichten moet je hebben nagedacht, maar het is niet wat mij het meest bezighoudt. Ik ben vooral bezig met nu: samen aan de slag om het goed te hebben in alle dorpen van de gemeente.”

“Je gaat in Hoonhorst wonen, klinkt logisch. Dat was al wat je in één van je eerste uitlatingen zei, je familie kwam hier vandaan.” Opper ik. “Dat is niet de reden. We hebben meer dan twintig huizen bekeken. In Nieuwleusen, Lemelerveld, eigenlijk in alle dorpen. Het is niet erg makkelijk op de woningmarkt. Zwolle trekt leeg, die mensen komen naar Dalfsen maar ook naar Raalte bijvoorbeeld en dat geeft toch een bepaalde druk op de woningmarkt. We wilden ook geen groot huis of boerderij. We zijn met z’n tweeën, hebben geen kinderen en geen vee. En wat we belangrijk vonden: een gezellig buurtje, want ik wil wel mensen om me heen.” Kennismaken met de buurt heeft ze nog niet gedaan maar dat gaat ze na ons gesprek doen. Het is burendag en ze heeft een appje gehad om mee te doen met de barbecue.

Het voorplein van het gemeentehuis komt langs. Ik vertel dat ik geen verslag van die vergadering kan doen omdat er in de digitale verslaggeving online er een stuk mist. Dat zit haar duidelijk even niet lekker, maar ze vertelt de uitslag van de vergadering. Ze hebben even pas op de plaats gemaakt. Het is het college niet gelukt de raad te overtuigen. En het voorstel komt op een later moment terug op de agenda. Ze geeft aan dat de griffie dit niet leuk gaat vinden. “Zij doen altijd zo goed hun best en zijn zo punctueel.” Maar ze bagatelliseert dat met: “We hebben altijd de officiële verslaglegging nog, die is leidend. Mij ‘jeukt’ het dat ik niet kan zien wélke politieke partij wát heeft gezegd, hoe het besluit is genomen. Ze gaat daar bij de griffie achteraan**. Wat ik haar meegeef zijn complimenten voor de nieuwe website van de gemeente. Duidelijk, helder en logisch. Daar kan bijvoorbeeld Raalte nog wat van leren met hun onmogelijke, logge, onoverzichtelijke, cliëntonvriendelijke site. Die complimenten brengt ze graag over. “De afdeling heeft erg veel werk verzet om dit zo te maken. Ze zullen blij zijn met deze opmerking.”

“Waar ga je nu de komende zes jaar naartoe met Dalfsen?” “De raad bepaalt natuurlijk de agenda en ik heb zelf ook een paar opdrachten die in de profielschets stonden omschreven. Bijvoorbeeld de toekomstvisie voor de gemeente. We zijn nu bezig met het café op wielen – een aanhanger met een overdekte bar waarmee ze de gemeente doortrekken van kern naar kern en van evenement naar evenement – en de eerste reacties zijn positief. De mensen komen ook echt praten en vertellen wat ze ervan vinden. We zijn niet alleen maar ‘dat gemeentehuis’. Ambtenaren, raadsleden en collegeleden: allemaal mensen die er ook wat mooiers van willen maken. De gesprekken met het mobiele café hebben leuke informatie opgeleverd, niet alleen positieve zaken maar ook pijnpunten. Dingen die niet goed gaan, dingen die anders moeten.”

”Verwacht jij nu dat je daar de echte pijnpunten, de echte problemen te horen krijgt?” “Kijk, ik spreek natuurlijk een heleboel mensen en het mooie van mijn baan is dat mensen altijd nog bij de burgemeester terecht kunnen. Ik zit overal tussen in. Ik kom op feestjes en partijen maar ook bij narigheid. Als er wat is, moeten mensen me gewoon aanspreken, bellen.” “Waar sta je over zes jaar?” “Eerst maar eens die zes jaar. Ik heb nog nooit ergens zolang gewerkt. Dus dat wordt een avontuur op zich. Ik heb van alles gedaan in mijn leven en als ik kan toevoegen wat ik geleerd heb en leren wat ik kan toevoegen, dan is het goed.”

gerlant@regiobode.nl

** De video is inmiddels hier te bekijken.

Lees ook

Kunstenaars in het Vechtdal stellen hun atelier open

REGIO – Wie wel eens een kijkje achter de schermen van een kunstenaar wil nemen, …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.