Home / tweetpost / Uit Hei en Dennen: Daag Zwarte Piet!

Uit Hei en Dennen: Daag Zwarte Piet!

Het is officieel: sinds 18 september nooit meer een roetzwarte Piet. Hij klimt weliswaar nog steeds door de schoorsteen, maar poetst zich na gedane arbeid gedeeltelijk schoon. Waarom niet helemaal? Of helemaal niet?

Mevrouw Simons gooide ooit een wit balletje op naar een voor haar gitzwarte gewoonte. Heeft welk kind ooit bij een Zwarte Piet de link gelegd naar negroïde mede Nederlanders? Ik dus nooit. Ook niet nadat de eerste Nederlanders uit Ambon hier heen kwamen. Ik zag wel dat ze beduidend fraaier waren dan blanke mensen. Om maar in de buurt van hun natuurlijke huidskleur te komen moesten wij dagenlang in de brandende zon gaan liggen. En dan nog leek het nergens op. Rode verbrande lijven waren de prijs voor een weekje Rimini of Blanes. Goed gesitueerden reden destijds in januari naar een ver sneeuwlandschap om daar in de felle zon bruin te bakken. Ze droegen hun beeldschone ski outfit en namen voor de vorm hun ski’s mee. Heerlijk zeg, wat zullen de buren, vrienden en vijanden ons benijden als we bruingebrand thuiskomen. 

Misschien weet ik niet waarover ik spreek, want ik heb geen donkere kleur. Wel ken ik vele donker gekleurde families, waar ik als witte vrouw/meisje hartelijk welkom was. Wat een ongekende gastvrijheid maakte ik mee. Niets van dat Calvinistische gedoe van de doorsnee mede Nederlander. Waar, als je rond zes uur ‘s avonds aanbelde, de deur op een kiertje openging, met de mededeling dat het gezin ging eten en je verzocht werd later terug te komen. Zij hadden immers voor 5 man gekookt, dus 5 gehaktballen, aardappelen en groente, met karnemelksepap toe.

Mevrouw Simons heeft in onze gemeenschap geen tolerantie gebracht. Zij voelt zich slachtoffer in een blanke maatschappij. In plaats van trots te zijn op haar zwarte roots, voelt zij zich gekwetst en beledigd in een kinderritueel tijdens het Sinterklaasfeest. Sinterklaas komt uit Spanje en zijn Pietermannen uit een ver warm land. Dat het vroeger de gewoonte was om als Zwarte Piet een kolderiek accent te hanteren heb ik nooit begrepen. Maar goed, ik heb gemakkelijk praten als blanke Nederlandse. Ik probeer me het zelfde ritueel voor te stellen in een zwarte gemeenschap, waar een minderheid van witte mensen onderdeel van een kinderritueel zijn. Dat wij met een wit mutsje met gouden oorijzers, zwarte baaien rokken en een rood gestreept schortje staan dansen op het ijs. Leuke folklore toch?

Antoinette Pieterman

Lees ook

Leren breien en haken

NIEUWLEUSEN – Sinds de versoepeling van de coronamaatregelen is het weer mogelijk om te (leren) …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.