Home / / Uit Hei en Dennen: Appje

Uit Hei en Dennen: Appje

Eén van mijn vriendinnen stuurde een droevig appje met de vraag of ik snel naar haar toe kon komen. Zij is getrouwd, schreef me vanuit een logeeradres, ergo betreft het een huwelijkscrisis. Ja hoor, met een verbeten bleek bekkie vertelde ze over haar echtgenoot (tweede huwelijk) met wie ze tien jaar geleden enthousiast trouwde. O wat waren ze verliefd, altijd met hun armen om elkaar heen, lieve blikken naar elkaar, het geluk kon niet op. Na een aantal jaren begon het huwelijk wat barstjes te vertonen en begon haar twijfel of dit de juiste meneer was. Hij was zo slordig, maakte spetters rondom de toiletpot, werd te dik en kreeg zuinigheidswaanzin. Had zij er wel goed aan gedaan door met deze chaoot te trouwen.
Tja, we hebben allemaal wel eens onze twijfels hè. Wat de echte reden voor haar vertrek was? Hij had op haar verjaardag uren zitten kletsen en lachen met de vrouw waarmee hij de natuur introk om foto’s te maken van alles wat groeit en bloeit. Hij had die middag meer met “haar” gelachen, dan ooit met eigen echtgenote. Het was iedereen opgevallen! Zij had alles alleen moeten doen, omdat manlief flikflooide met die suffe foto tuthola. Anderen hadden ook gezegd, dat ze dit niet moest tolereren, hij ging duidelijk te ver!

Trok echtgenoot zich ook maar iets aan over dit vermeende flirtgedrag? Hij was zich van geen kwaad bewust. Waarom kon hij met fotovriendin wèl lachen en met haar de laatste jaren nooit, vroeg ze nijdig. Wat moest die arme man zeggen? Omdat zij wel om z’n grapjes lachte en hem niet interrumpeerde met korzelige aanmerkingen, zij waardeerde hem en vond z’n verhalen interessant. Bij haar hield hij z’n buik in en vond zich een charmant causeur. Hij voelde zich weer eens een echte MAN. Daar kreeg hij de laatste jaren bij “haar” geen kans voor.

En wat zei ik, na twee uur verbitterde tekst van vriendin. Ik vroeg haar hoe ze haar status van gescheiden vrouw met weinig financiële middelen voorstelde. “Alles beter dan met die ellendeling” riep ze smartelijk. Ik vroeg of zij woorden kon geven aan dat nieuwe leven alleen. Een nieuwe meneer zoeken? O nee, mannen… ellendelingen. Dus ergens een flatje 13 hoog met een kapotte lift? Ja, ik moest het niet te aanlokkelijk maken hè. Zij kreeg mildere trekken om haar mond en zei “Je hebt gelijk, ik hou ‘m”.

Antoinette

Lees ook

Kunstenaars in het Vechtdal stellen hun atelier open

REGIO – Wie wel eens een kijkje achter de schermen van een kunstenaar wil nemen, …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.