Home / / Lampie: Gele hesjes

Lampie: Gele hesjes

Tof, die optredens in ons Bostheater. De Dijk, Edwin Evers, de Kik…, kicken! Draag al jaren een kiezelsteentje bij. Schrijf wat aankondigingflauwekul of dirigeer mensen naar een parkeerplaats.
Wat dat laatste betreft, iedereen kan wel een partij staan wijzen, dus om bezoekers te laten zien die hoort bij de organisatie, krijg ik een knalgeel vest om de schouders geworpen. Die gele hesjes zijn tegenwoordig beladen. Gekaapt door demonstranten. Vrij militant spul. Als er nu iets is dat ik niet ben, dan is dat militant. Ben meer van ‘doe ’s kalm’. Heb gemengde gevoelens bij die hesjes. Dat stamt uit mijn actieve periode als voetballer. Er waren trainers die dachten: mooi dat Lampie er bij is. Voor achter de hand. Eerst wat anders proberen. Dus keek je in de warming-up om je heen, hopend dat er een begon te trekkenbenen. De opdracht die de eerste keus was toebedeeld had ik me met alle liefde eigen gemaakt.
Vaak was het ijdele hoop. Wat restte was wat beteuterd de keeper inschieten. In een geel hesje. Niet te hard. Het is voor een doelman niet jofel als de ballen hem links en rechts om de oren vliegen. ‘Fnuikend voor z’n zelfvertrouwen’, werd me dan in het oor gesist. Vervolgens zat je bijna de hele wedstrijd te blauwbekken tot de trainer je uit de dug-out bonjourde. 3-0 achter. Hopeloze missie. ‘Lampie warmlopen!’ Dan trok je een geel hesje aan en maakte wat huppelbewegingen. Liefst in het blikveld van de trainer, want eenmaal uit beeld ben je zo vergeten. Duimen dat je snel je opwachting mag maken.
Vaak viel dat tegen. Had je het idee dat iemand eerst zijn poot moest breken. Liever een kreupele dan Lampie. Zo’n geel hesje betekende een verloren zondagmiddag. Je hangt er nutteloos bij. Mag niet mee ballen. Tot zo ver mijn associatie met gele hesjes. Ellende en narigheid. Oeps, excuus, ben te lang in frustratie blijven hangen. Eigenlijk is het bij het bostheater geen haar beter. In een geel hesje mensen naar een toffe parkeerplek verwijzen oké, de act kijken, nee! Gele hesjes, brrr. Het was me aanvankelijk niet helder waar het die reltrappers om te doen was, maar achter de vernielingen zit een diepere gedachte. De herrieschoppers in het geel zijn boos. De misère begon in Frankrijk.
Burgers baalden van hun president. Om de staatskas te spekken vloog de accijns op brandstof omhoog. Net als de kosten voor levensonderhoud. Zoals die van koekjes. Zo onthoud ik de naam van de Franse president. Stel mezelf de vraag: wat is nu echt een dom koekje? Eerste gedachte: een kokosmakroon! Makroon, Macron! Dit terzijde.
Gele hesjes dus. Van ontevreden naar boos en van boos tot militant. De beweging waaide over naar Nederland. Rutte moet weg, belastingen omlaag, het zorgstelsel beter, het immigratiebeleid strenger en de pensioengerechtigde leeftijd naar beneden. Hoewel dat laatste punt me gruwelijk aanspreekt, sta ik niet in mijn eentje in een geel hesje te demonstreren ergens in de nabijheid van het Bostheater. Ik verwijs slechts naar een geschikte parkeerplaats.

Lees ook

Peter ten Have genomineerd voor Roos van Elisabeth

DALFSEN – Dalfsenaar Peter ten Have maakt kans op de Roos van Elisabeth. Deze prijs …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.