Home / / Lampie: Viva of Voetbal International

Lampie: Viva of Voetbal International

Zo, even de Voetbal International uit de brievenbus plukken. Mis. In mijn grijpgrage rechterhand rustte de Viva of zo. Gesealed. Barst. Nou ja, proefabonnement van mijn vrouw misschien. Die zat binnen te nippen aan een cappuccino.

“Hier, je blad.” Roetsjjj, plastic er af. De wenkbrauwen omhoog. Verbaasde blik. “Is voor jou.” “Nee joh, vrouwen op de cover.” “Toch wel!” Ze hield het blad omhoog. Op de cover twee meisjes. Lachende koppies. Duimen omhoog. In een oranje hansopje. Bliksem, het WK vrouwenvoetbal. Voelde niet oké. Meisjes op de voorpagina van mijn hengstenblad. Het werd erger. Zo’n driekwart was gevuld met geneuzel over meidenvoetbal. Hallo…, hier ben ik geen abonnee voor. Begrijp me niet verkeerd. Ik heb niets tegen meisjes die voetballen. Het bekoort me alleen niet.

Ik heb het geprobeerd. Frankrijk tegen Noorwegen. Landen met een goede naam, dus ik nestel me op de bank. Na een minuutje of tien grijp ik naar de krant en kijk met een half oog. Volgens de commentator moest gelet worden op Wendie Renard. Op z’n Frans Renáááár, wat rijmt op geweldenaar, wat ze volgens de verslaggever was. En ja hoor, een van die Vikingmeiden knalt ‘m richting doel en het Franse wonderkind tikt de knikker binnen. In eigen doel welteverstaan. Omgekocht was mijn eerste gedachte, maar ze loerde zo onnozel van zich af, dat mijn opwelling ter plekke verschrompelde. Ik snapte alleen niet dat de coach haar niet naar de frontlinie stuurde… Renard scoort makkelijk.

Even later ging het commentaar uit en de radio aan. Arrow Classic Rock. Twee tellen en drie geeuwen later keek ik met één oog. Tot Chrissie Hynde van The Pretenders me naar een andere dimensie fluisterde, ‘I go to sleep, sleep…/and imagine that you’re there with me…’ “Spannende wedstrijd? Denk ’t niet hè? Als je toch niet kijkt, geef mij dan de afstandsbediening.”

Om gezichtverlies te voorkomen mompelde ik iets over ‘een momentje wegvallen’, maar kreeg geen poot aan de trapper. “Hou toch op man, je zat te snurken als een beer in de winterslaap. Een kabaal.” Ontkennen had geen zin Ze had het opgenomen, maar het kon ook een fragmentopname uit een of andere houtzagerij zijn.

Oké, hernieuwde kijkpoging. Het spel lag stil. Bij Franse meisjes denk je aan gratie en elegantie. Bij voetbalmeiden ligt dat anders. Vrije trap. Kort overleg. Loeren. En dan…, geloof het of niet…, een fluim tussen de lippen door. En of dat niet genoeg was de wijsvinger tegen de neusvleugel en snuiven maar. Niet goed gezien, oké let op, doen we de andere kant ook nog eventjes. Even met de snotvinger langs het broekje en klaar is Kees, of Keetje. Lomp. Al-le-donders lomp! Ben ik niet gewend. Heb toch zeker tot een jaartje of twee na aanvang van onze verkering gedacht dat vrouwen geen scheten lieten. Maar goed, onderhand weet ik beter.

Voor me ligt de VI. Voormalig mannenblad. Na bijna veertig jaar lidmaatschap overweeg ik opzeggen. Ik wil een voetbalorgaan voor kerels, geen magazine voor giechelkonten…

Lees ook

Chocoladeletters voor gebruikers snelfietsroute

DALFSEN – Op donderdag 5 december deelden medewerkers van de gemeente Dalfsen en Lansink Wegenbouw …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.