Home / / Adviseurs met ervaring: de Mantelzorg Advies Raad

Adviseurs met ervaring: de Mantelzorg Advies Raad

OMMEN – Volgens het cliché is de mantelzorger altijd in touw om de zieke levenspartner te helpen, waardoor zij of hij overbelast raakt. De leden van de Mantelzorg Adviesraad weten wel beter. Ze benutten hun ervaring om de gemeente advies te geven over wat beter kan. Via de participatieraad zijn ze betrokken bij nieuw beleid. Dankzij hen kan de gemeente deze onmisbare groep mensen beter ondersteunen. Een gesprek met vier bestuursleden.

Jan Warmelink: ”Ik kwam in de mantelzorg adviesraad toen mijn moeder in Nijenhaghen woonde. Bij bewonersbijeenkomsten deed ik mijn mond weleens open. Jenny Ekkelkamp vroeg of ik belangstelling voor de MAR had. Ik zie het als onze taak om de belangen van mantelzorgers te behartigen.”

Jenny Veurink kwam erbij toen ze de zorg had voor haar moeder en schoonvader. Ze vult aan: “Iedere laatste woensdag van de maand organiseren we een koffie-ochtend. Vanaf tien uur ben je welkom bij Rozemarie, in Arriën. Om een praatje te maken, maar ook om ervaringen te delen of advies te vragen.”

Netty Bouwhuis: “Veel mensen hebben moeite met dat begrip mantelzorger. Ik raakte betrokken vanuit de zorg voor onze dochter. Al ben ik haar moeder, ik noem mezelf bewust ook mantelzorger. Want dat ben je als je regelmatig hulp biedt aan een medemens. Onze dochter woont inmiddels in een woonvorm. Toch is er een verschil met onze zoon. Als ik ze vergelijk is het duidelijk dat we nog steeds zorgen, al is het dan ‘op afstand’.”

Jolanda van Beesten beaamt dat. Ook zij heeft de actieve zorg voor haar zoon achter zich gelaten. “Hij is hoogbegaafd met een stoornis in het autisme spectrum. Inmiddels woont hij zelfstandig en dat gaat hardstikke goed. Hij blijft gelukkig een beroep op ons doen. Zijn zus doet dat ook. Want er zijn ook jonge mantelzorgers.”

Cliché
De cliché mantelzorger bestaat wel degelijk. Jenny: “Mijn moeder zorgde op zeker moment 24 uur voor mijn vader. Voor haar hoorde dat bij het huwelijk. Wij zagen dat fout gaan. Toen hebben we gezorgd dat mijn vader één dag per week bij één van de kinderen was.”

”Jan: “Het is een glijdende schaal. Je doet elke keer ietsje meer: ‘Ach, dat kan er ook nog wel bij’. Dan zie je niet dat je jezelf ook ontspanning moet gunnen. Al was het maar omdat, als je uitvalt, iedereen nog veel verder van huis is.”

Jolanda: “Ik heb eens iemand gesproken die vrij snel de hele familie bijeen riep. Die legde de situatie uit en zei: ‘ik wil jullie allemaal vragen om een steentje bij te dragen.’ Dat leverde zoveel hulp op dat iets wat zwaar leek lichter werd.”

Netty: “Het is wel fijn dat er nu meer openheid over is en dat er politiek ruimte en begrip is. Dat is ook nodig, als je wilt dat iedereen langer zelfstandig blijft. Wij hebben er bijvoorbeeld op gehamerd dat de mantelzorger aanschuift bij het keukentafelgesprek. Om te voorkomen dat iemand een te mooi plaatje over zichzelf geeft.”

Jan: “Daar kun je aan zien, dat het zin heeft om mensen met ervaring te betrekken bij het beleid. Voordien liet het Samen Doen team het over aan degene die om hulp vroeg.”

Versterking
Over één ding zijn ze het eens. Er liggen meer wensen dan ze uit kunnen voeren. De koffie-ochtenden uitbreiden naar het buitengebied, bijvoorbeeld. Onderzoeken of het klopt dat mensen uit het buitengebied verhuizen omdat openbaar vervoer te wensen overlaat. Een feestelijke bijeenkomst organiseren voor mantelzorgers. Versterking is, kortom, zeer welkom.

Van links naar rechts: Jan Warmelink, Netty Bouwhuis, Jenny Veurink, Jolanda van Beesten.

Tekst/foto: Hans Bunkers

Lees ook

Jubileum schoonheidssalon van Janny Sturris

Advertorial OMMEN – Vrijdag 15 november is het precies vijftien jaar geleden dat Janny Sturris …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.