Home / tweetpost / Uit Hei en Dennen: Toeren

Uit Hei en Dennen: Toeren

Iedere woensdag en donderdagmiddag toer ik met senioren door het mooie Sallandse land, met uitschieters naar Twente of Drenthe. Ik vind het fijn om dit te doen en geniet er zelf ook erg van. Sinds een aantal weken doet mijn eigen senior verloofde dat ook met mij. Of ik er van geniet? Zeker, maar… het is anders hoor, rijden of gereden worden. Natuurlijk bespreken we waar en hoe de reis gaat verlopen, maar ja, dan is enige vorm van richting wel handig. Ik bezit dat gen niet. Ook niet met de routeplanner, waarbij voor mij links vaak rechts lijkt en v.v. Naast de chauffeur zie ik natuurlijk veel meer, maar o, wat mis ik de eigen regie. Verloofde zal altijd aanbieden van plaats te wisselen, maar dan ken ik hem wel hè. Dan laat ik mij zenuwachtig maken, waardoor ik geen enkele logische beslissing meer neem. Ik zie geen natuur meer, maar ben alleen koortsachtig bezig mijn zelfvertrouwen op te vijzelen. “Kijk eens, daar staat een mooie oude kerk”, wordt voor hem dan niet “O ja, prachtig”, maar “die kerk” zien we nu al voor de derde keer”. Waarom heb ik geen enkel geografisch besef? Ik weet nooit waar onze schitterende buurtschappen liggen, ja Giethmen en Archem, vanuit het grijze verleden, maar de rest?

Ik modder altijd maar wat aan. Als ik het helemaal niet meer weet zet ik de navigatie op mijn eigen adres, vandaar ziet het er altijd logischer uit. Laat mij maar met route begeleiding los op de Autobahn. Ik rijd zaterdag naar Frankfurt, daar is dus “nichts bei zu können”. Je kunt je natuurlijk oriënteren op de zon. Helaas, die staat t.o.v. de richting steeds ergens anders of zit verscholen achter de wolken. Maar goed, wij toerden deze week door Drenthe, om in het oude dorpje Orvelte de gewoonten en gebruiken van toen te beleven. Dat wilden heel veel oudere toeristen ook wel eens zien. Zonder enige schaamte toonden zij hun dooraderde benen en schuddende bovenarmen. Ja hoor eens, het was warm en wie kent mijn derrière in Orvelte moeten ze hebben gedacht. Zulke plaatsjes zijn schattig, maar wel heel erg commercieel. Dus kom op, wij gaan de dreven van Drenthe nog verder verkennen. Al die vroegere veengebieden met de vele kanalen en beekjes. Drenthe is een echte fietsprovincie. Overal zijn gezellige terrasjes en daar zaten wij vergenoegd het voorbij fietsende vakantievolkje te bekijken.

Antoinette

Lees ook

Kalebassen beschilderen in bibliotheek Oudleusen

OUDLEUSEN – Woensdagavond 20 november is er in de bibliotheek in Oudleusen een workshop gedroogde …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.