Home / / Lampie: Pinksteren

Lampie: Pinksteren

Jasje over het stuur. Zonnebrilletje op. Weekend! Lang weekend zelfs. Pinksteren voor de boeg. Lekker hoor. De NS moet zich maar even redden zonder mijn tomeloze inzet.

Al fluitend peddel ik over de brug die zijn naam ontleent aan Hessel Mulert, voormalig burgervader van het fraaie stadje Ommen. Twee meisjes wandelen me tegemoet. Likkend aan een ijsje. Eenmaal dichterbij ontwaar ik niet van doen te hebben met prille blommen, maar wat rijpere exemplaren. Allebei getooid met een roze hoedje.

Ach, souvenirtjes van Pinkpop. Ben je naar ’s lands grootste en bekendste popfestival in het Limburgse heuvelland geweest, dan kun je dat uitdragen met zo’n roze zonnevodje op de raap. En een polsbandje natuurlijk. Niet afknippen na einde festival. Lekker laten zitten. Wordt vast wel naar gevraagd en dan kun je kleurrijk verhalen over het fantastische optredens van Editors, Foo Fighters en ja, ja, of je een emmer leeggooit, Pearl Jam! Werelds. Subliem. Magisch. En jij was er bij! Kijk, polsbandje! Ach zo, lid van de Pinkpopfamilie? Welzeker! Wat dacht jij.

De pinksterdagen in aantocht dus. Nee joh, die zijn niet vernoemd naar Pinkpop. Het is andersom. Pinkpop ontleent zijn naam aan Pinksteren. Een christelijk feest. Iets met de Heilige Geest en wederopstanding of zo. Heb het in de vorige eeuw als jochie geleerd op de zondagschool, maar het is niet blijven hangen. Klok en klepelkwestie.

Volgens mij weten steeds minder mensen waar Pinksteren om draait. Door het gros der Nederlanders wordt Pinksteren gezien als een periode waarop naar hartenlust gefeest en gerecreëerd wordt. Uitslapen, nachtbraken en geen werkverplichting. IJs, barbecue en pannenkoeken. Vogelzang, krekelmuziek en appelbloesem. Alles in bloei en de belofte van een lange zomervakantie aanstaande. Vroeger waren die dagen een oase van rust in een ploeterend en vreugdeloos leven. De kerken roomden het spaarzame genot af door gelovigen te verplichten vrije dagen in de kerkbanken door te brengen. Is maar een uurtje, zo’n dienst, maar het lijkt zo lang.

Nu overal in ons kikkerlandje kerkgebouwen sluiten, of worden omgeturnd tot eettenten, kunstgalerieën en boekwinkels, vanwege een dramatisch dalende bezoekersaantallen, is de volgende stap kerkelijke feestdagen vervangen door dagen waarop we gezamenlijk iets herdenken.

Dag van de aarde bijvoorbeeld. Vieren dat we de aarde mogen bewonen. Een lijflied is reeds geschreven, ‘Iedereen is van de wereld en de wereld is van iedereen’. En welzeker, welzeker, dat dit voorrecht ook plichten met zich meebrengt. Dat we verantwoordelijk zijn voor het behoud van deze wonderlijke planeet.

Hoe ik daar zo op kom? Nou ja, zag laatst de rampenfilm ‘War of the Worlds’. We kunnen ook jaarlijks het uitblijven van een invasie van agressieve ruimtewezens vieren. Of, met en schuin oog naar mijn zonnepanelen, een dankdag voor de zon houden. De zon, die elke dag weer gratis, maar niet voor niets die peperdure krengen voedt. Zonder een nota te sturen. Of een dankdag voor muziek. Of bier. Of spareribs! Wat die laatste heilige drie-eenheid betreft, een ode kan gebracht worden in het naburige Raalte op het pinksterfestival Ribs & Blues.

Lees ook

Ysaÿe Trio op het Laer in Ommen

OMMEN – Het tweede concert in dit seizoen op het Laer  in Ommen wordt verzorgd …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.