Home / / Ingezonden

Ingezonden

Heeft u het gezien? Op de Lemelerberg is vijftig hectare bos in twee maanden tijd weggevaagd om nieuwe natuur te maken.

Velen dachten: nou ja, wat bomen weghalen voor meer heide moet toch kunnen? Maar na het eenmaal gezien te hebben, is men toch geschrokken van de grootschalige kaal kap op de berg. Op de borden rondom de Lemelerberg staat: ‘Herstel heidelandschap’. Daar moeten prachtige bossen voor wijken.
Heide heeft het moeilijk in ons land en het gaat nog wel even duren voordat de schade door de droogte van vorig jaar is hersteld. Bovendien wordt heide snel overwoekerd door allerlei grassen, dat vraagt dus enorm veel onderhoud.

Ik – en velen met mij – zijn echt niet tegen heidelandschappen. Het is belangrijk dat die worden bewaard en goed onderhouden voor de toekomst, maar dit mag niet ten koste gaan van onze bossen. Niettemin gaat men door met het kappen van de bossen. Voor dit jaar staat – alleen al op de Lemelerberg – nog eens honderd hectare op het programma .
Bomen zijn nodig voor het opnemen van CO2, dat is heel belangrijk. Het feit dat natuurgebieden die vaak meer dan 50 jaar het beeld hebben bepaald, in één klap in kale vlaktes veranderen, maakt mensen boos. Het protest groeit.
Protest dat overigens veel te laat op gang is gekomen en nu gelukkig steeds meer steun krijgt van natuurverenigingen zodat zelfs Natuurmonumenten heeft besloten voorlopig te stoppen met kappen!
Maar er moet en er zal heide komen en het zand moet weer gaan stuiven. Dit is goed voor bepaalde dieren, een enkele vlinder en bepaalde insecten, maar tegelijkertijd gaat er een andere rijkdom verloren. Groot en klein wild heeft minder leefruimte en tal van paddenstoelen en weer andere insecten zien hun leefgebied verdwijnen. Of er daadwerkelijk heide terug komt -en op welke termijn is – niet te voorspellen, er wordt ook geen garantie gegeven want natuur laat zich niet sturen.
Ook zijn deze plannen alleen maar mogelijk met enorme bedragen aan subsidie.
Zonder deze subsidiegelden zouden er misschien hier en daar kleine stukjes natuur voor andere natuur omgezet worden en dit dan wel met hulp van honderden vrijwilligers.

Prachtig natuurlijk dat zoveel mensen zich inzetten voor de natuur, maar dit soort grote projecten kunnen niet zonder enorme subsidies uitgevoerd worden. Beter is het deze subsidies te gebruiken om bomen te planten waar dat dan ook maar mogelijk is, om zo het percentage bos (wat toch al laag is in Nederland) uit te breiden.
Maar het lijkt wel of we de natuur in Nederland zien als ons achtertuintje. Na een bepaalde tijd vinden we het niet meer zo mooi of interessant en moet de boel op de schop. We bestellen een paar monstermachines en zagen en walsen de hele boel plat. Vervolgens halen we jaar na jaar alle boompjes die weer opschieten weg, zodat er eventueel heide kan gaan groeien.
Dit heet ook wel ‘wensnatuur’. Een prachtige term die goed bij de Nederlandse manier van denken past maar vaak een ramp is voor de natuur die lekker zijn eigen gang wil gaan.

Vroeger was het bos beleid een zaak van de overheid, maar dat is afgeschaft. Nu is het in handen van de provincies. Wat gekapt werd, moest herplant worden en dat was een prima wet. Nu is er geen herplantplicht meer als natuur wordt omgevormd voor andere natuur. Hierdoor neemt het aantel hectares bos in Nederland af. In 2018 ging dat alleen al om ongeveer 1300 hectare. Dat is vergelijkbaar met ongeveer 1600 voetbalvelden.
En wij maar denken dat dit alleen in het amazone gebied gebeurt!

Bas ’t Hart, Lemele

Lees ook

Kalebassen beschilderen in bibliotheek Oudleusen

OUDLEUSEN – Woensdagavond 20 november is er in de bibliotheek in Oudleusen een workshop gedroogde …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.