Home / / Uit Hei en Dennen: Medische molen

Uit Hei en Dennen: Medische molen

Vanwege vage hartklachten werd ik ooit ‘s nachts per ambulance afgevoerd naar het ziekenhuis in Hardenberg. Het bleek niets ernstigs te zijn, dus kwam verloofde mij de volgende dag weer ophalen. Er werd toen al door de dienstdoende cardioloog besloten dat ik na drie jaar weer opgeroepen zou worden. En dat onthouden ze daar dus hè. Na wat vooronderzoeken kwam ik deze week bij een nog heel jonge hartspecialist in de Saxenburgkliniek van Oldenhaghe. Ze gaan als het om je hart gaat niet over één nacht ijs. Voorafgaande nog weer eens een ECG en dan naar de wachtkamer om je beurt af te wachten. Zat daar een jolig groepje (oudere) patiënten? Dat viel wat tegen. Ik probeer in die omstandigheden een opbeurend gesprek aan te knopen. Dat is ook goed om m’n eigen onzekerheid wat te matigen. Want als de uitkomst van diverse onderzoeken wat negatief blijkt te zijn, heb je in ieder geval nog wat opgewekt met lotgenoten zitten praten. Toen onze eigen jolige Ommer oma Willems binnenstapte werd het in de wachtkamer een stuk gezelliger. Er ontstond een familiegevoel, het werd knus.

Maar ja, eens ben je toch aan de beurt hè, en wat schetst mijn verbazing? Een goed uitziende jonge man, zonder witte jas, nodigde mij uit naar de spreekkamer. Niets wees op z’n specialisme. Pas toen hij achter z’n bureau plaats nam en in de computer mijn historie bekeek, begreep ik dat hij de cardioloog moest zijn. Zo’n man van de “gestampte pot”, vlot, scherpzinnig, adequaat. Ik bleek in goede vorm te zijn, zeker voor mijn leeftijd. Dat is altijd mooi, je mag dan bijna 75 jaar zijn, maar zie aan, je cardioloog geeft je een dik compliment. Ik had een vrij blanco verleden op medisch gebied. Of ik zo ongeschonden deze leeftijd had bereikt? Het leek me heerlijk om dat te bevestigen, maar ik wist natuurlijk wel beter.
Nou ja, er zijn wat “gevalletjes” geweest toen ik nog in Duitsland woonde, vertelde ik. Zoals? Hij dacht aan een liesbreuk of gebroken been. Uhhh, wat kankergevalletjes, als je het wat verkleint lijkt het minder heftig hè. Ik vergeet het zelf ook al lang. Hij bood nog een onderzoek aan om mijn ietsepietsie lekkende hartklep beter te bekijken. Dat is toch attent hè? Natuurlijk wil ik dat, het leven lonkt en de dood mag nog wel even wachten. Dankbaar en verheugd reed ik terug.

Antoinette

Lees ook

Langlopende exposities en activiteiten

Ommen Galerie Tom Lucassen, Prinses Julianastraat 10, open donderdag 13.00 – 17.00 uur, vrijdag 09.30 …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.