Home / / Lampie: Supporter van OVC ’21

Lampie: Supporter van OVC ’21

Nee, niet handig. Wijsvinger op de backspace. Weghalen die troep. Niet alweer de buren in Dalfsen op de hak nemen. Komt gelazer van. Boze mailtjes naar de redactie en zo. Boe-geroep, wegwerpgebaren en fluitconcerten.

De backspace doet z’n vernietigende werk. Oeps blijft niet veel over. ‘Snel sluit ik de gordijntjes als de stalen buis van Arriva station Dalfsen binnen glijdt…’ Nee joh…, natuurlijk niet…, geintje. Moet kunnen toch? Bovendien, dat kan niet eens. Gordijntjes ontbreken in de trein. Niks mis mee, dat plaatsje twaalf kilometer westwaarts van de Parel van het Vechtdal. En met de inwoners zeker niet. Prima volk.

Het enige dat me dwars zit is dat er beter gevoetbald wordt dan in Ommen. Dat steekt, als voetbalsupporter. Laat ik niet merken hoor, maar toch…, ASC ’62 acteert een treetje hoger dan OZC en sv Dalfsen gaat naar de eerste klasse, daar kan mijn cluppie OVC ’21 alleen maar van dromen. Nee hoor, ik marcheer niet in ganzenpas achter het succes aan. Blijf supporter van die club in dat smurfentenue.

Dit seizoen gaat meer dan redelijk, maar er is napijn. De vorige jaargang was een helletocht met schaarse lichtpuntjes. Dan kwam ik thuis. “Nou, nog nieuws?” “Verloren.” “Dat is geen nieuws.” Ach ja, je bent aanhanger of niet. In goede en slechte tijden, dus het was ‘en van je hela, hola, houd er de moed maar in’. Ja, ja, karakter! In goede tijden aanhaken is geen kunst. In slechte tijden afhaken is slap.

De echte fan toont ruggengraat. Staat er wekelijks. Weer of geen weer. Niks afhaken als er een keer een zaadpartij op de mat wordt gelegd. Drie keer slikken en de borst vooruit. Volgende keer beter. Klinkt simpel. Dat is het niet. Teleurstelling ligt op de loer. De verhouding tussen elftal en supporter is fragiel. Als het crescendo gaat vliegen bier en kroketten door de kantine. Als het niet loopt bestaat de hele selectie uit lapzwansen die niet kunnen voetballen, te dom zijn om voor de duvel te dansen en vooral te beroerd zijn om de ene poot voor de andere te zetten, omdat ze de avond ervoor flink hebben doorgehaald. Ach, als je zelf gevoetbald hebt weet je dat het getier vanzelf over gaat. Mits de resultaten verbeteren. Blijft dit uit, dan giert het bloed wild door de aderen.

Hoewel dit bij amateurs meevalt. Ooit dreigde een beschonken supporter mijn fietssleuteltje op het dak van de kantine te gooien. Uit baldadigheid. Erger is het nooit geworden. Je moet het in de juiste proporties zien. Wat mag een supporter verwachten van een beperkte voetballer. Een aap kan nu eenmaal niet vliegen. Op de oude Rotbrink schaarden doorgewinterde supporters bijeen op een dijk, de mopperbult. De mopperbult is verdwenen, het gemopper is gebleven. Ergens maar goed ook. Voetbal is een uitlaatklep. Frustratie een gesel. ‘Man, man, man, knap die bal er toch in/vrouwen en kinderen eerst/kom op scheids,/’t bint gien oalde wie’m!’ De poëzie van een bevlogen voetbalsupporter. Meer uitingen van wanhoop en teleurstelling, dan woede.

Lees ook

Politiek verwoord: ChristenUnie

Verschillende politieke partijen uit de gemeente geven hun actuele standpunten weer. In deze editie is …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.