Home / / Lampie: Moederdag

Lampie: Moederdag

Even testen. Ik zeg: de tweede zondag van mei. Nou…, nou…, ja…, natuurlijk, Moederdag! Schrijf je met een hoofdletter. En terecht! Nog een paar nachtjes slapen en het is zo ver. De dag waar moeders elk jaar naar uitkijken. Toch? Een dag van goedmaken. Aandacht schenken. Iets dat je hopelijk niet het hele jaar hebt zitten verwaarlozen.

Ja…, nee…, hallo, ik ben geen heilige. Zit ook direct in mijn agenda te kijken of het wel uitkomt. Moet OVC ’21 voetballen? En zo ja, hopelijk thuis, want dan kun je in de ochtenduren langs wippen. Bosje bloemen scoren, want vragen naar kleine verlangens heeft toch geen zin. Dat was vroeger al zo. “Ik hoef niks. Doe je best maar op school.”

Ik zag het destijds als morele chantage. Ken mijn moeder. Die zoekt het niet in materiële zaken. Parfums? Ach, ze houdt het bij haar vertrouwde luchtje. Doet maanden met zo’n flesje van dat stinkspul. Iets anders ligt maar te liggen. Tot ze het weggeeft. Bonbons? Makkelijk voor als er visite komt, maar ze hoeft zelf niet. Misschien dat de cv-monteur hoogst verbaast met zo’n doos chocola terugsjouwt naar zijn bedrijfskarretje, na zijn controleronde.

Mijn moeder is kampioen weggeven. Ik hoop altijd dat ze na het boodschappen doen niet teveel bekenden tegen het lijf loopt, want dan is haar karretje zo goed als leeg. Vindt ze leuk. Ze wordt blij van weggeven. Tja, Moederdag. Klopt, het is opgelegd, maar ik wil geen zuurpruim zijn en koester het feit dat ik haar persoonlijk een presentje in de knuistjes kan drukken, gepaard met een stevige smakkerd. Vele moeders immers krijgen schitterende boeketten op hun laatste rustplaats, na een deprimerende tocht langs sombere coniferen en donkere cypressen.

Het is zoals Karin Bloemen zingt, “als je moeder sterft ben je geen kind meer.” Dus geen surrogaat. Een belletje op Moederdag? Nee toch? Ansichtkaartje sturen? Nee. Het enige juiste is een bezoekje en een aardigheidje geven. Ik wil ook een goed kind zijn, waar ze trots op is. Niet dat ze dat zegt hoor. Althans niet tegen mij. Wel tegen anderen. Ze is een van de weinige mensen wiens mening er toe doet.

De cynicus mompelt, ‘ik doe niet aan Moederdag: het is één groot commercieel spel’. Klopt, maar ik laat me meevoeren. Een dag waarop moedertjes voor één keer centraal staan. De dag waarop we er alles aan doen om een glimlach te tekenen op het gezicht van diegene die ons ooit heeft uitgeperst. Een helse toer. Negen maand lang was je moeder een kangoeroe, die zich een nijlpaard voelde, terwijl het ergste nog moest komen, de bevalling. Een fysieke krachttoer en wat komt er uit? Een gevild konijn. Mijn kleinzoon speelde het bijna klaar om op Moederdag geboren te worden. Hij zat slechts een etmaal mis. Iets wat hem niet kwalijk valt te nemen, want hij had geen zicht op de kalender. Een jaar later was het wel raak. Mijn dochter kreeg als haar presentje op Moederdag een met overtuiging vol gescheten luier…

Lees ook

Welcome to the family!

(Advertorial) Freeroad is dé Mazda dealer van Midden-Nederland. In de meest dynamische stad Zwolle, mag …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.