Home / tweetpost / Uit Hei en Dennen: Schoonmaakoma

Uit Hei en Dennen: Schoonmaakoma

Sinds mijn Friese kleinzoon 4 jaar is, zijn mijn wekelijkse ritten naar Tytsjerk aanzienlijk verminderd. Hij gaat naar school en wordt om 18.00 uur door z’n ouders van de BSO opgehaald. Maar, zoals dat met jonge kinderen gaat, pikken ze op school ook allerlei ziektekiemen op. En dan wordt oma ingezet, want de ouders moeten werken. Dat betekent heel vroeg opstaan en deelnemen aan het woon/werk verkeer Ommen/Tytsjerk. Het begint al met files op weg naar Zwolle. Verkeerslichten, spoorwegovergangen en dan invoegen op de drukke A28. Ik rijd snel, met dank aan de vele ritten vroeger op Duitse Autobahnen. Ik heb immers een missie, dochter wacht op moeder, die kleinzoon gaat bijstaan in z’n koortsaanvallen. Terwijl hij met rode konen zich gezond ligt te slapen, ben ik aan het werk. Het heeft immers weinig zin zijn slapende handje vast te houden.
Niets zo leuk als een keuken op te ruimen, die er gelijk een veldslag uitziet. Zeker als het niet je eigen keuken betreft, daar is geen lol aan. Nu ben ik oppasser èn huishoudelijke hulp. Afwasmachine uit- en inruimen, aanrecht, gootsteen en gasfornuis kuisen en alle etensresten uit het keukenraam kieperen naar de reeds hunkerende kippen. Die juichen als ze mijn auto zien aankomen, hoera, niks scharrelen naar een worm of insect, gulle oma werpt met oud brood, macaroni, groenten et cetera. Helaas, stofzuigen zit er niet in, kind slaapt en moet doorslapen want oma heeft andere plannen.

Voorzichtig ga ik een beetje orde op zaken stellen in de woonkamer. Boekenkast overvol, is daar nog iets moois van te maken? Mmmm, nog eens kijken in de vele door mij geschreven boeken met avonturen van dochter vanaf haar geboorte. Gelardeerd met foto’s van haar eerste jaren thuis en daarna de Kindergarten, (Duitse kleuterschool) en alle gebeurtenissen uit die tijd. Daar word ik treurig van, want wat ging die kindertijd snel . Ik maakte er zelf zo weinig van mee. Mijn verantwoordelijke functie in ons bedrijf ging immers voor. Gelukkig kreeg ze gauw een zusje, zodat ze later samen speelden. Schuldgevoel, heimwee en treurnis zijn na het lezen van haar jeugdherinneringen mijn deel. Ik heb beide dochters immers te kort gedaan. De laatste 20 jaar, na de verkoop van onze bedrijven, kan ik wèl mijn dochters en nu ook de kleinkinderen verwennen en overladen met tijd en aandacht. Beide dochters en hun echtgenoten werken, maar dat is nu usance.

Antoinette

 

 

 

Lees ook

Peter ten Have genomineerd voor Roos van Elisabeth

DALFSEN – Dalfsenaar Peter ten Have maakt kans op de Roos van Elisabeth. Deze prijs …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.