Home / / Uit Hei en Dennen: Nostalgische herinneringen

Uit Hei en Dennen: Nostalgische herinneringen

Ètt’n en drink’n dà git nog wè, mar meu meu………. zo sprak boer Warmelink in Giethmen in de jaren ‘50, na mijn vaders vraag hoe het met hem ging.

Dat was even wennen voor een Rotterdammer. Zo hoorde hij ook “dankoedatutsoest”. Waarop vader zei “en dat ut oe de biede broekspiep’n weer uutproest”. Ze verstonden elkaar niet, maar konden er onbedaarlijk om lachen. Ja, die jaren van wonen tussen weilanden, bieten en aardappelen (jappels) hebben ons erg gevormd.

Mijn moeder vond die jaren de gelukkigste uit haar leven. Het boerenland, de gastvrije vriendelijkheid, het gulle geven van raad en adviezen hoe je bijvoorbeeld fruit en groente kon inmaken, bleek voor mijn stadse ouders een weldaad, die in het Westen nooit voorkwam.

Toen in de van Raaltestraat het grote huis EUREKA (voorheen huis van bewaring) vrij kwam, verhuisden we naar de stad Ommen. Blij met de vele kamers, tuin en elektrisch licht, betrokken we het huis, inmiddels met vijf kinderen. Mijn moeder moest erg wennen aan de totaal andere mentaliteit van mensen in het centrum. Er was veel achterklap, verhalen over lieden die niet deugden. En wanneer deugde je dan wel?

Als je op zondag ter kerke ging, ‘s maandags al vroeg je was aan de lijn had, je iedere 14 dagen je ramen zeemde, je straatje veegde en je tuin onderhield. Dat waren niet de waarden die mijn ouders er op na hielden. De kranten en tijdschriften werden gelezen, muziek beluisterd, de nieuwsberichten besproken, kortom het “ging ergens over”.

Zo groeiden wij op, naar de kleuterschool, lagere school op het Vrijthof, de HBS in Coevorden………..voor ons kinderen was het hier Luilekkerland. Wat een onbezorgde jeugd in ons mooie beschermde Ommen. De Palmpasen optocht met op de stok een broodhaantje met wat heggentakjes en een snoertje bonte eitjes. Een sinasappel aan een punt met aan de andere punt een plak koek. Er was een prijs voor diegene met de fraaiste stok. Mijn zusje Annemarieke, gekleed in een rok van mijn moeder, met een punthoed en een truitje van mij won eens een prijs.

Het waren prachtige jaren van onschuld, plezier en overvloed aan gezelligheid, warmte en intimiteit. Nu het bijna Pasen is komen die herinneringen weer heel dichtbij. Nog steeds wordt met Pasen op het Vrijthof “eitje getikt”. Een kalkei houdt het lang uit, maar dat schijnt niet te mogen. Nee, hardgekookte eieren met de bolle kant aantikken.

Antoinette

Lees ook

USV ruim voorbij Olyphia

NIEUWLEUSEN – USV heeft de uitwedstrijd tegen Olyphia afgelopen zondag met 1-5 gewonnen. De ploeg …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.