Home / / Lampie: Meester Prikkebeen

Lampie: Meester Prikkebeen

Trrriiingggg!!! Maandagochtend. Zes uur. ‘Barst!’ De wekker wordt vervloekt. Onterecht. Het apparaat heeft gewoon gedaan wat hem opgedragen is. Met geweld af gaan op de afgestelde tijd. Dom afreageren dus. Onmacht. Al geeuwend en de slaap uit de ogen wrijvend, stiefel ik de zoldertrap op. Even mijn lievelingsspijkerbroek van de waslijn plukken. Gelukkig. Droog. Ja…, nee…, natuurlijk heb ik wel meer broeken, maar sommige vertonen ernstige slijtageplekken en een paar zitten aan de strakke kant. Vooral als ze net uit de was komen. Met rode striemen in de buikwand tot gevolg. Zit ik niet op te wachten, want ik heb een uiterst teer en gevoelig huidje.
Eigenlijk moet ik even wat nieuw spul kopen. Wat me tegenhoudt is de huidige mode. Slim fit. Slim fit. Hallo, doe mij nou gewoon een normale. Slim fit komt neer op nauwe broekpijpjes, een scrotumverpletterend middenstuk dat nauwelijks de bilnaad bedekt en over het geheel een broek die aangevreten lijkt door een enthousiast opererend mottenbataljon. De broeken zijn nieuw, maar op het oog in staat van ontbinding. Broeken die je vroeger aan trok wanneer je ging vissen, of bloembollen poten, of de dakgoot leeg scheppen, hangen nu voor dik geld in de rekken. Als ik om me loer kijk zakt de moed me in de schoenen. Waar gaat dit naar toe?
Gelukkig hoef ik met mijn zes levenskruisjes niet meer achter de mode aan te hollen. Snap het niet meer en bekijk met stijgende verbazing het straatbeeld. Er is nog iets dat me opvalt. O ja, even ter opheldering, ik heb sterke vermoedens minimaal een golf achter de evolutie aan te sjouwen, want loop ietwat gebogen. Of was ik de laatst ontbrekende schakel tussen mens en aap. Ik ontwaar het onkruid tussen de stoeptegels, maar van mos op de dakenpannen heb ik geen notie. Maar goed, vanwege mijn ietwat gebogen loopje zie ik overal blote enkels. Boudewijn de Groot waaierde plots door mijn grijze massa, ‘Meester Prikkebeen…, meester prikebééhééhéén. De mensen lopen langs hem heen hij blijft alleen meester Prikkebeen!’
Daar liep zo’n ventje voor me uit. Haar in een polletje op de kruin en een enorme prak zuurkool onder aan de kin. Lange stelten in een veel te nauwe broek, die leek op een gatenkaas en ver boven de enkels eindigde. Hoog water, noemden we dat eind vorige eeuw. Het was vroeg. En fris. Nabij het vriespunt. Maar niks dikke Noorse sokken, voetjes! Brrr, blote enkels en een boks vol tochtgaten. O ja, hagelwitte gympen, minstens maar 47, ruwe schatting, maar misschien optisch bedrog, omdat de broekspijpen niet over ‘de schuiten’ vielen. Natuurlijk…, lekker zelf weten, maar het was zo strijdig met het kille weer, die ongelukkige combi van een te korte broek vol tochtgaten en geen dikke, warme sokken maar flinterdunne voetjes. Mij niet gezien, maar vooruit, alles om er bij te horen nietwaar? Ik sluit niet uit dat over een halve eeuw de kleinkinderen van ‘die baard’ zich een liesbreuk lachen bij het zien van de foto’s van opa in z’n jonge jaren…

Lees ook

Kalebassen beschilderen in bibliotheek Oudleusen

OUDLEUSEN – Woensdagavond 20 november is er in de bibliotheek in Oudleusen een workshop gedroogde …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.