Home / / Lampie: Halte Ommen 2.0

Lampie: Halte Ommen 2.0

En zo werd het eens zo pittoreske stationnetje van Ommen bruusk de nek omgedraaid. Het station doet tegenwoordig denken aan een dependance van Veldzicht, de gevangenis, of moet ik zeggen kliniek, in Balkbrug.

Langs de zuidkant van het voormalig eilandperron is een grimmig ogend hekwerk geplaatst, bijna manshoog met bovenop vlijmscherpe, gemene spiesen. Het komt overdreven over. Ik weet dat raadslid Gerrit de Jonge vrijwel dagelijks met de trein op en neer wipt naar Zwolle, er is dus sprake van enige dreiging, en waakzaamheid blijft geboden, maar dit is over de top. Ik sluit zelfs niet uit dat er stroom op staat, maar dat weet ik niet zeker en om daar nu proefondervindelijk achter te komen is ook zo wat.

Misschien dat ik Gerrit kan vragen of hij het hek eventjes vast wil houden. Dan vraag ik, “Gerrit, jij als prominent raadslid, even een plaatje schieten voor het nieuwe hek.” Ja…, nee…, mocht dit vals overkomen, het is niet kwaad bedoeld. Maar Gerrit heeft een dikke huid. Als een olifant. Dat moet ook wel als je in de politiek zit. Dat moet je tegen een stootje kunnen. Ook stroomstootjes. Wie uitdeelt moet ook kunnen incasseren.

Juist…, waar was ik gebleven? O ja, die eerste dag na de ombouw. Opstappen op een gloednieuw perron. Was wennen. Gelukkig stonden er vriendelijke meisjes in witte jasjes, die slaapdronken of verwarde reizigers te hulp schoten. Je kreeg zelfs een Snelle Jelle in handen gedrukt – voor wie dit niet weet, dat is een plak ontbijtkoek. Als pleister op de wonde. Omdat er in het weekeinde van 17 tot en met 19 februari, dus inclusief de maandag, geen treinverkeer mogelijk was.

Wie in die periode de tjoeketjoek wilde pakken kwam bedrogen uit en werd de bus ingejaagd. Nou ja, het waren luxe touringcars die rapido van station naar station scheurden en niet zo’n sukkelige lijnbus, die stopt bij elke brievenbus. Hoe dan ook, een aangename verrassing, zo’n snee koek. Ik ging alleen de andere dag de mist in. Heb voor het station gecheckt, maar het was alleen op de openingsdag van het nieuwe perron dat er een traktatie werd uitgedeeld. Heb ook tevergeefs gezocht naar een bord met de vermelding Jan Hansman perron, de vernoeming naar deze hondstrouwe spoordienaar. Helaas. Jammer.

Mijn suggestie is in de in de wind geslagen. Gemiste kans, deze knipoog naar iets dat ooit was, maar nooit terugkomt. Dat kleine beetje Wim Sonneveld-gevoel. De hang naar nostalgie, zo mooi vertolkt in het lied ‘Het Dorp’. Dat rustieke aura dat zo lang als dikke mist rond het station bleef hangen. Ach ja, ook de Vechtstad stoomt op in de vaart der volkeren. Nieuw spoormeubilair. Hypermodern. Puur design. De houten bielzen, die bij temperaturen boven de 30 graden stonken naar teer en deze troep zelfs uitzweten, voorgoed verdwenen. Levend hout is vervangen door dood beton. Op zich niks mis mee, maar alles oogt zo hard, strak en kil. Het voormalige museumstationnetje Ommen is niet meer. Vervangen door de moderne halte Ommen 2.0.

Lees ook

Politiek Verwoord: Gemeentebelangen

DALFSEN – Verschillende politieke partijen uit de gemeente geven hun actuele standpunten weer. In deze …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.