Home / / Lampie: Van Raaltekrot

Lampie: Van Raaltekrot

„Het smart mij nog altijd hoe ik in mijn eigen vaderland door Neêrlands regering en burgers, opgestookt door de Hervormde synode en plaatselijke regeringen, beboet, met strafinkwartiering gekweld, in gevangenissen geworpen, gescholden, met slijk en stenen geworpen en als uitvaagsel gejaagd en geplaagd ben”.
Nee, het is niet de wijze waarop Lampie vanuit Steenwijk in Ommen verzeild is geraakt, begin jaren tachtig van de vorige eeuw. Het is de treurzang van Albertus Christiaan van Raalte, een gereformeerde dominee, die in 1847 met zijn gevolg vertrok naar Amerika om een heilstaat op te richten. Hij kreeg 53 aanhangers zo ver dat ze ook hun koffers pakten en begonnen aan een ongewis avontuur. Ergens onderweg veranderde het plan en werd niet Wisconsin het beloofde land, maar Michigan. Ontbering en ziektes eisten hun tol, desondanks stond de prediker aan de basis van de verrijzenis van het stadje Holland.
Van Raalte kwam niet zoals zijn naam doet vermoeden van het gortdroge Sallandse zand, maar zag het levenslicht op 17 oktober 1811 in het zompige, van muggen vergeven moeras van Wanneperveen. Hij studeerde theologie in Leiden, was welbespraakt, maar kreeg een preekverbod omdat hij de reglementen van de Nederlands Hervormde Kerk niet erkende. Daarop sloot hij zich aan bij de Afscheiding van 1834 en diende vanaf 1836 als predikant van de ’afgescheidenen’. Van Raalte preekte onder meer in Genemuiden, Mastenbroek en, tádááá, Ommen. De locatie laat zich niet lastig raden, het Van Raaltehuis. Het op instorten staande krot naast kluswalhalla Takman. Op deze plaats heeft de zielenherder van 1839 tot 1845 het vuur van de kansel staan spuwen en predikanten-in-de-dop opgeleid.
De verschillen in het aanbidden van een en dezelfde God leidde in de Vechtstad tot verdeeldheid en onrust. Zodanig, dat politie en leger werden ingeschakeld om de rust en orde te bewaren en te bewaken. Van Raalte kende dus niet alleen aanhangers, maar ook tegenstanders. Van overheidswege is hij als opruier in de kerker geworpen. Hij week uit naar het beloofde land, waar hij in 1876 definitief de ogen sloot. Opknappen van het wegterende Van Raaltehuis wordt een megaklus. Naast de aankoop van om en nabij een kwart miljoen gaat dit bedrag ongetwijfeld over de kop aan renovatie.
Het pand is op het blote oog een schandvlek voor Ommen. Een rotte kies in een puntgaaf gebit. Zelfs de gedenkplaat met de uitleg waar dit pand ooit dienst voor deed is gebutst, misschien door een beschonken carnaval vierende paap, een baldadige atheïst of iemand van de hervormde kerk, die ‘een openstaande rekening’ van zijn betovergrootvader wilde vereffenen. Maakt niet uit. Particulier geld prima, maak er wat moois van. De vraag is of er gemeenschapskapitaal gepompt moet worden ter nagedachtenis van een recalcitrante predikant, die het ongetwijfeld niet zo bedoeld heeft, maar die tweespalt, ellende, twist en andere bonje te weeg bracht. Plaquette bewaren en tegen de vlakte die zooi. Als het aan Lampie ligt gaan de pegels naar sportmogelijkheden voor iedereen, armoebestrijding, het inloophuis of de oudheidskamer, iets dat zorgt voor verbinding in plaats van de bittere nagedachtenis aan trammelant, onrust en verdeeldheid.

Lees ook

CDA: Verlichting langs Lemelerweg

LEMELE – Het CDA wil dat er verlichting wordt geplaatst langs de Lemelerweg. Op dit …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.