Home / Dalfsen Regio / karin groeten

Is het je weleens opgevallen op welke manieren je allemaal kunt groeten? Dat zijn er best veel. Wanneer je bij vrienden komt, geef je ze vaak (als vrouw althans) drie zoenen. Een omhelzing kan natuurlijk ook. Dat laatste zie je bij jongeren vaak terug; van die pubermeisjes die elkaar om de hals vliegen en knuffelen alsof ze elkaar jaren niet gezien hebben.

karin groeten

Komen wat op leeftijd zijnde mensen iemand tegen dan zeggen ze vaak ‘dag’, wat iets formeler overkomt dan ‘hoi’, ‘hallo’, ‘joo’ of ‘heuj’. Wat vaak gebeurt wanneer je aan het wandelen of fietsen bent en de ander niet kent is ‘het knikje’, even licht knikken met het hoofd. Wat ook een mogelijkheid is: de ene keer wel groeten en de andere keer niet.

Laatst was ik met een vriendin naar een optreden in het dorp. Het was hartstikke druk en we zagen best veel bekenden. We haalden munten (want dat was die avond het betaalmiddel) en wurmden ons een weg naar de bar om bier en wijn te halen. Toen we elk een glas in ons hand hadden, gingen we ergens middenin de menigte staan. Voor ons stonden een paar bekenden, die ons wel zagen maar niks zeiden. Dat vonden we allebei vreemd; wat kost dat nou voor moeite? Het is ook niet dat ze ons niet mogen, want de week ervoor had mijn vriendin nog een heel gesprek met de ene. Het kon natuurlijk zijn dat het kwam omdat je in je eigen dorp ergens staat, waar veel meer mensen staan en elkaar niet ‘tegenkomt’?
Wat mij ook verbaast en wat ik erg knap vind, is het groeten zonder erbij te lachen.

Op zaterdag doen we altijd de grootste lading boodschappen voor de week, maar tussendoor moet er echt nog o.a. groente worden gekocht voor de tweede helft van de week; op naar de supermarkt dus! Ik pak een winkelwagentje en loop langs de schappen en koeling. Al vlug vult mijn wagentje zich en kom ik bij de kassa aan. Daar schuif ik aan bij de kortste rij en zie dat er een bekende voor me staat. Ik zeg haar hallo en zij zegt weliswaar hallo terug, maar zonder erbij te lachen. Ik vind dat zo knap: iemand gedag zeggen zonder erbij te lachen. Dat lijkt me toch bijna een automatisme?

Dan heb je nog het verschil tussen groeten doordeweeks en groeten op zondag. Eerder woonden we in een buurt waar ‘s zomers weleens een buurtbarbecue werd gehouden. Erg gezellig en je komt zo nog eens echt in gesprek met je buren. Op die manier kom ik met de overbuurvrouw in gesprek. Zoveel contact hebben we normaal gesproken niet, maar nu praat ze honderduit en over van alles en nog wat. De avond vordert en het is erg gezellig. Na middernacht ruimen we alles op en gaan richting huis en bed. De volgende (zondag-)ochtend (uiteraard wat later) fietsen we op straat, wanneer de betreffende overbuurvrouw ons tegemoet komt, op weg naar de kerk waarschijnlijk. Ik wil mijn mond open doen om vriendelijk hallo te zeggen en een praatje aan te knopen, wanneer ze eenvoudigweg haar gezicht afdraait en doorfietst. Ik begrijp niet waarom er op zaterdagavond wel een gesprek afkan, maar op zondag (de dag des Heeren) niet?

Maar de allerleukste begroeting blijft toch wel die van je trouwe viervoeter. Altijd blij wanneer hij alleen je auto al hoort aankomen en altijd even enthousiast wanneer je binnenkomt. Met zijn staart zwiepend en tegen je opspringend, voel je je altijd welkom en geliefd!

Lees ook

Waterschap gaat aan de slag met versterken van dijken

REGIO – Bij een Waterschap Drents Overijsselse Delta heeft berekend dat 169 van de 228 …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.