uit hei en dennen lente

    Het helpt niet als mensen je bezwerend toeroepen dan je toch gezond bent verklaard. Hoezo gezond? Op dat moment, maar dat kan volgende maand anders zijn. Ja, dat kan uiteraard met iedereen, dat weet je zelf ook wel. Maar jij hebt het toevallig en je zou alles willen geven om die betrekkelijke zekerheid van gezonde stervelingen te hebben.

    Nog steeds voel ik me intens gelukkig dat ik die tijd achter me kon laten, dat mijn leven verder ging. Dat zijn zo mijn gedachten half mei en december. Wat een weelde zeg, als je zorgen hoogstens bestaan uit alledaagse oplosbare strubbelingen. Ik was bij de geboorte van mijn eerste en tweede kleinzoon. Ik zag mijn twee dochters trouwen, wat een feest. Ik heb vier kleinzoons, dus het leven doorgegeven. Dan ben je dus klaar hè. De rest is toegift. Twee mannen moeten begraven was treurig, maar dan komt, als je er zelf voor zorgt, toch weer een schitterende man in je vizier. Ben je daarmee de ander vergeten? Tuurlijk niet, die blijft in je gedachten, maar hij is wel weg!

    Ik pleit er voor de kansen te benutten die op je pad komen. Je moet er wel zelf moeite voor doen hè, er komt echt nóóít iemand aan je deur om je uit te nodigen voor een etentje. Doe zelf eens wat! Een man heeft moed nodig om zich zelf aan te prijzen, geef hem de gelegenheid. Hij hoeft niet te weten dat je hem al een tijdje in je vizier hebt. Kom op eenzame dames, arrangeer iets. Spreek hem aan en zeg dat je hem leuk vindt. Nodig hem uit voor een kopje koffie. Laat hem praten… en zanik niet over je treurnis met slechte mannen. Dat is je brevet van onvermogen! Luister aandachtig en reageer begrijpend, ouderwets? Ja, maar het werkt wel!

    Antoinette

    Meer foto's

    LAAT EEN REACTIE ACHTER

    Vul alstublieft uw commentaar in!
    Vul hier uw naam in

    Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.