Home / reunie van de examenklas 1962 groen van prinsterer ulo

reunie van de examenklas 1962 groen van prinsterer ulo

Tekst: Willem Lampe

Bij binnenkomst was de eerste begroeting wat aarzelend, een beetje onwennig. De tieners van toen waren nu 70-plussers. Hoe herken je elkaar? Sommige aanwezigen hebben elkaar 56 jaar geleden voor het laatst gezien. Behalve Bé en Annalien, die werden een stel en Nel en Gerda werden schoonzussen. Hoe zat het ook alweer? Spraken we vroeger Nederlands of dialect? Al snel bleek dat het geen sikkepit uitmaakte.

Door het lichtspottende, prikkelende, serieuze, bedachtzame en observerende gedrag van de één, het behulpzame, zelfverzekerde, sportieve, zorgzame en ondeugende optreden van een ander, maakte dat gedurende het vorderen van de middag de 70-plusgezichten langzaam maar zeker de contouren kregen van de tieners van toen.

Henk Kampman, de grote roerganger achter deze reünie, heeft samen met Bé Petter, Annalien en Nel vorm gegeven aan deze bijeenkomst. Veel werk zat in het opsporen van adresgegevens. Tijdens hun zoektocht werd al snel duidelijk dat bijna alle leraren van toen, behalve de aanwezige meneer Kuipers, waren overleden. Ook werd duidelijk dat tevens veel oud-klasgenoten uit de tijd waren. Mooi was het moment dat Bé tijdens het welkomstwoord hier even bij stil stond en de namen in herinnering bracht.

Hoewel we maar voor een periode deel hebben uitgemaakt van elkaars geschiedenis, was het opvallend met hoeveel plezier en geduld iedereen gehoor had gegeven aan het verzoek een levensloopverslag te maken. Op de dag van de reünie lag eenieders bijdrage ter inzage, met foto’s van toen en nu.

Wat opviel was dat veel van de reünisten in de gezondheidszorg zijn gaan werken. De een vond emplooi in de verpleging, de ander in de kraamzorg. Ook het onderwijs was een zeer geliefde beroepskeuze. Maar het was toch ook divers. De een werd politieman, de ander beroepsmilitair en er zat naast een bankier ook een welzijnswerker tussen. In het zakenleven was Henk Dunnenwind succesvol. Hij heeft zelfs met Poetin thee gedronken – of trek ik dit verhaal uit zijn verband en kwam terloops Poetin ter sprake?

De voormalige ULO-scholieren bleken honkvast. Velen zijn in Den Ham, Lemele of Ommen en zijn buurtschappen blijven wonen. Slechts enkelen hebben het aangedurfd de Overijsselse of zelfs de Nederlandse grens over te steken om elders te gaan werken en wonen, waaronder Duitsland en Noorwegen, of binnen de landsgrenzen Rotterdam en Goes. Overigens wil dat niet zeggen dat degenen die in het Oosten van het land zijn blijven wonen niets van de wereld gezien hebben. Er wordt heel wat afgereisd na een leven van hard werken, met Henk Kampman en zijn tripjes naar de Verenigde Staten op kop. Mede door de inzet van Jan Dubbink en Henny Kampman werd deze dag een daverend succes. Het duo liep af en aan met drankjes en hapjes en aan het einde van de middag stond een heerlijk buffet klaar. De organisatoren konden hierdoor volop genieten van deze dag en onbekommerd bijkletsen met hun oud-genoten.

”Weet je nog van die”, of “volgens mij had die met die”, en dan werd er een voorval uit de oude doos of heimelijke liefde uit een ver verleden opgerakeld. Jammer was dat het 70-plusbrein niet alle herinneringen helder op het netvlies kreeg.

Er zijn veel oude belevenissen met elkaar gedeeld en ik denk nog veel meer niet. Misschien is dat laatste wel het ware levensverhaal. Een mooie dag? Ja. Een memorabele dag? Dat zeker!

Lees ook

PCB de Regenboog start met het Regenboogjournaal

LEMELERVELD – Op basisschool de Regenboog is het contact tussen ouders en school een groot …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.