lampie voetbaliconen

    Al voor zijn opwachting was Johan iedereen te vlug af. Een eigenschap waarmee hij later furore maakte in de voetballerij. Ik was en bleef een toegewijd fan van deze voor mij allergrootste voetballer die ooit heeft bestaan. Als jochie mocht ik opblijven van mijn moeder om de finale van de Europacup te zien, waarin Ajax, met mijn voetbalheld in de gelederen, het opnam tegen AC Milan. De Italianen wonnen met 4-1 en sindsdien moet ik niets hebben van het Italiaanse voetbal. Ooit kreeg ik als verjaarscadeau van mijn broertje een hemelsblauw trainingsjack met ‘Italia’ op de rug. Goed van snit, fijn van stof, maar ik droeg het niet met plezier. Aan de hand van Johan ging het met mijn favoriete club Ajax crescendo.

    Drie keer op rij werd de Europa Cup gewonnen. Als eerste ging het Griekse Panathinaikos er aan en daarna werd revanche werd genomen op die verrekte spaghettivreters. Na Internazionale werd Juventus afgetuigd. Zó, net goed! Mijn geloof in Cruijff als afgezant van een Hogere Macht kreeg een opdonder, nadat hij voor het grote geld vertrok naar Barcelona. Een jongenshart heeft niet in de gaten dat het in de grotemensenwereld draait om klinkende munt.

    Ook in Spanje, of laten we het houden op Catalonië, dat ligt gevoelig, stond het ventje uit het Amsterdamse betondorp aan de basis van titels en prijzen. Hij werd op waarde geschat en kreeg de goddelijke bijnaam ‘El Salvador’, vertaald De Verlosser. Van Spanje ging het naar Amerika, waar hij voetbalde voor de Los Angeles Aztecs. Die club speelde in de late jaren ’70 van de vorige eeuw een oefenpotje in Steenwijk. Nee echt, geen gein. Ik wist een krabbel van Cruijff op het programmaboekje te bemachtigen. Cruijff in Steenwijk. Of de Heilige Geest opduikt in Vilsteren of Junne. Op de forumavond van OVC ’21 dook een andere grootheid uit de voetballerij op. Jan Smit. Niet de zanger, de voormalige deurwaarder.

    Van een drinkebroer in café de Herberg leerde ik ooit dat je de kastelein en de deurwaarder altijd te vriend moet houden en dronken mensen en kleine kinderen spreken de waarheid. Jan vertelde mijn columns altijd met plezier te lezen. Ik begon te groeien en was aangenaam verrast dat hij mij een boek wilde schenken dat ging over zijn 19-jarig bewind als voorzitter van Heracles. De club uit Almelo was zo goed als bankroet toen hij begon, maar hij laat een bloeiende club achter. Er kwam geen luchtfietserij bij te pas zoals bij buurman FC Twente, maar stukje bij beetje bouwde hij zijn voetballiefde op. Onder zijn voorzitterschap groeide dat obscure clubje uit Tukkerland uit tot een stabiele, alom gerespecteerde eredivisionist. Naast Cruijff kent de voetballerij nog enkele fenomenen, Jan Smit is er een van!

    Meer foto's

    LAAT EEN REACTIE ACHTER

    Vul alstublieft uw commentaar in!
    Vul hier uw naam in

    Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.