karin opruimen

    Ook niet zo vreemd voor een gezin met drie kinderen van 20, 19 en 16, die alles na één dag gedragen te hebben in de wasmand gooien. Dochterlief moet een uur fietsen vanaf huis naar school in Zwolle en als ze tegenwind heeft is de lucht die onder haar armen vandaan komt niet te harden, geeft ze aan. Waarom de beide jongens zoveel wasgoed hebben elke keer is me een raadsel, want die fietsen niet zulke afstanden. Ik heb het vermoeden dat wanneer de rotzooi in hun kamer te groot wordt, het wel erg gemakkelijk wordt de hele bende maar bij de was te leggen.

    Maar goed, de was is gestreken en ik kan er weer even tegenaan. Ik leg alle keurig gevouwen was in de mand en loop ermee naar boven. Ach, ik kan het net zo makkelijk even opruimen, dan is het maar weer klaar.

    Aangekomen bij mijn dochters kamer, trek ik de kast open en de eerste kledingstukken komen me al naar de oren. Het lijkt net alsof de kast ontploft is: alle kleding ligt kris kras door elkaar en lijkt erin gegooid te zijn. Ik verlies op slag mijn goede humeur, stouw het stapeltje gevouwen wasgoed in de kast en druk snel de deuren dicht.

    Dan naar de kamers van de jongens. Daar wordt mijn humeur er niet beter op, want in die kamers ligt zo veel rommel dat ik hevig mopperend de kast opentrek, waar ik dezelfde rommel aantref als bij mijn dochter.

    Beneden aangekomen komt de stoom uit mijn oren en bericht ik in de familie-app dat ik best wil wassen, strijken, opvouwen en zelfs wil opbergen, maar dat ik geen huissloof ben en dat ze een leuke opdracht krijgen voor die middag: het opruimen van de kasten en opvouwen van wat mag blijven. Ik sluit af met de mededeling dat ze als het niet gebeurd is, die avond geen eten krijgen (alhoewel ik niet denk dat dat veel indruk maakt).

    Natuurlijk blijft het commentaar op mijn emotionele oproep niet uit: misschien moet ik mijn eigen kast eens opruimen en het goede voorbeeld geven? Manlief kijkt me smalend aan en zegt dat ze misschien wel gelijk hebben. En alhoewel ik best weet dat ik een overvolle kledingkast heb, red ik mijn huid door te stamelen dat dat een heel andere situatie is, want van mijn kast heeft niemand last en de kleding ligt er bovendien netjes opgevouwen (of hangend) in!

    En wat is het resultaat? Oudste zoon heeft zo ontzettend veel kledingstukken opgeruimd dat zijn kast bijna leeg is en dochterlief heeft nu een kast die eruit ziet om door een ringetje te halen. Alleen de jongste zoon moet nog aan de slag, die was brak na een avond stappen…

    Ach, en dan bedenk ik dat de geschiedenis zich herhaalt. Als ik mijn moeder mag geloven was ik ook een enorme sloddervos. Het zal allemaal wel goed komen..

    Niet dat ik nu zo netjes en gestructureerd ben hoor! (:

    Karin

    Meer foto's

    LAAT EEN REACTIE ACHTER

    Vul alstublieft uw commentaar in!
    Vul hier uw naam in

    Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.