Home / karin borstkanker ik 18

karin borstkanker ik 18

Dinsdag 21 februari
Ik zit net in een overleg wanneer ik gebeld word. Normaal gesproken zet ik het geluid altijd uit, maar dat was ik nu vergeten. Ik zie dat het een onbekend nummer is en besluit de vergadering uit te lopen en op te nemen. Het is de secretaresse van de plastisch chirurg. Ze geeft me aan dat er een plekje vrijgekomen is op 12 maart en of ik daar gebruik van wil maken. Eh.. ja, kan ik terugbellen? Dat kan wel, maar dan moet het wel vandaag nog. Dat gaat me wel lukken! Ik noteer het nummer en verdwijn het overleg weer in.

Later kijk ik in mijn werkagenda en zie toch wel een paar belangrijke afspraken staan. Ik overleg met een collega en die zegt: joh, er zijn belangrijkere zaken toch! En als je daarmee misschien eerder klaar bent.. Dat is inderdaad zo! Ik ga het gewoon doen en regel voor de afspraken wel een plaatsvervanger.

Donderdag 1 maart
Het pre-operatieve onderzoek stelt, net als de vorige keer, niet veel voor. Weer een gesprek met de verpleegkundige en de anesthesist. De verpleegkundige vraagt (net als de vorige keer trouwens) of ik veel sport. Ik vertel haar dat ik sinds ik ziek geworden ben probeer drie keer per week in de sportschool wat te doen. Ze ziet een lage polsslag, wat ze terugzien bij mensen die veel sporten. Haha, das leuk!
Conclusie: ik word goed bevonden: op naar de 12e!!

Maandag 12 maart
Om iets voor 9 uur meld ik me bij de balie van het behandelcentrum. Al snel word ik opgehaald. Ik kom weer op dezelfde kamer als de vorige keer te liggen en ik krijg een kamergenote.

Een kennisje uit ons dorp heeft geruild van dienst, hoorde ik gisteren en werkt vandaag. Ze komt even buurten en wenst me sterkte!
Tegen iets voor half elf mag ik me omkleden in een charmant blauw operatieschort en een doorzichtige onderbroek. ’s Ochtends was ik al driftig bezig geweest een aantal moedervlekjes op mijn buik te omcirkelen, dat ziet er mooi uit!

Tot mijn verbazing en enthousiasme werkt een vriendin van me vandaag, gezellig.

Eerst komt de plastisch chirurg mijn borst aftekenen. Hij wordt vergezeld door twee dames die het vak nog moeten leren. Hij legt ze van alles uit en berekent waar de tepel straks moet komen. Hij is alweer vergeten dat hij de moedervlekjes zou weghalen, maar het is geen probleem geeft hij aan.

Hierna komt de anesthesist, Jan, die met me meerijdt naar de operatiekamer. Mijn vriendin schreeuwt hem na dat ie aardig en voorzichtig met me moet doen. Dat doet ie met elke patiënt, geeft ie aan.

Hij zegt dat ze mijn bloeddruk en hartslag in de gaten gaan houden tijdens de operatie en vraagt of ik wil weten waarom. Natuurlijk wil ik dat en hij vraagt me of ik bang ben voor spinnen. Ik geef aan dat het er wel aan ligt hoe groot zo’n spin is. Een grote harige .. Die vind ik niet zo prettig. Hij vraagt me wat er dan allemaal in mijn lichaam gebeurt wanneer ik zo’n beest zie. Je bloeddruk en hartslag gaan omhoog, je wordt misschien rood of juist bleek. Kortom: er gebeurt van alles waar je geen invloed op hebt. Hetzelfde gebeurt er wanneer er tijdens een operatie in je lichaam gesneden wordt. Je lichaam vindt dit niet fijn en gaat reageren en dat houdt men dus in de gaten. Educatief dit!

In de tussentijd is mijn bloeddruk opgemeten en de verpleegster geeft aan: ”Jan, hou op met die verhalen over spinnen, want ze heeft een bloeddruk van 200 om 100, haha!” Dan zegt Jan dat ik me op een strand moet wanen, met palmbomen en een cocktail naast me. Ik krijg een kapje op en hij vraagt me welke cocktail het mag zijn. Ik kan nog net uit mijn mond krijgen dat het een Pina colada mag zijn en weg zak ik…

Even later kom ik bij op de verkoeverkamer, waar mijn vriendin weer rondloopt en een ander kennisje (die ook al bij de vorige operaties aan mijn bed stond en uit hetzelfde dorp komt). Ik krijg een ijsje en maak een selfie met mijn vriendin voor in onze vriendinnen-whatsappgroep.
Ik mag naar de kamer en mijn man wordt gebeld. Die komt iets later die middag. Het meisje naast me wordt pas tegen half drie weggereden naar de operatiekamer. Ze is er pas tegen zeven uur ’s avonds weer.

Die nacht slaap ik haast niet, de wond trekt een beetje en ik durf niet op mijn zij te slapen. De volgende dag mag ik naar huis. Ik kruip meteen mijn bed in, want ben zo moe..

De dagen erna gaan elke dag iets beter, slaap al iets beter en ik ben al vrij snel van de paracetamol af.

Karin 

 

Lees ook

Politiek verwoord: Het recht van de snelste

DALFSEN – Verschillende politieke partijen in de gemeente Dalfsen geven hun actuele standpunten weer in …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.