Home / webblog gemeente ommen kijk eens om je heen

webblog gemeente ommen kijk eens om je heen

Stuk voor stuk kwam iemand naast haar zitten om even met haar te praten. Niet meer het praten wat ze waarschijnlijk bij het grootbrengen van haar kinderen gewend was en ook niet het praten toen ze van haar kleinkinderen kon gaan genieten. Nee het is het praten wat de meeste bewoners van een verpleeghuis gewoon zijn. Vanuit hun eigen beleving en hun eigen wereld. Voor kinderen is dat lastig. Dementerende ouders raak je beetje bij beetje kwijt. Niet alleen lichamelijk, maar vooral geestelijk en daarmee ook het zo gewone contact.

Mijn schoonmoeder woont in het Vlierhuis en wij zijn al blij als ze sowieso wat zegt en we haar kunnen verstaan. Iedere keer is het een verrassing. Soms praat ze honderd uit, maar steeds vaker mompelt ze voor zich uit. De verzorging speelt daar geweldig op in en weet precies wat ze wil. Wat ze wil drinken of eten en of het verstandig is haar met het bed in de gezamenlijke woonkamer te zetten. Ik heb diep respect voor deze mensen , die tussen al het drukke werk door ook nog tijd weten te vinden voor een knuffel en een aai over de bol. Als familie ga je met een gerust hart naar huis. Wel vaak met een smoesje, want ze wil zo graag dat je blijft. De belofte dat je even een boodschap gaat doen en zo terug bent is vaak voldoende. Neemt niet weg dat ze dus erg gesteld is op bezoek. Al is het maar kort.

Wat een verschil met toen ze nog thuis woonde. Aanloop van de buren en zicht op de kinderen in de straat. De bloemenman die langs kwam en de huishoudelijke hulp. De telefoon wisselden wij om voor een exemplaar met foto’s op grote knoppen , omdat ze anders niet meer begreep hoe ze moest bellen. De wereld zat nu onder de knoppen en daar maakte ze veel gebruik van. Ik volg dan ook met verbazing de discussies over eenzaamheid en de hoeveelheid hulp die thuis wonende ouderen wel of niet krijgen. Of de korting in uren. Minder hulp zou eenzaamheid betekenen. Ja technisch snap ik dat, maar emotioneel is dit wat mij betreft wat anders.

Als eenzaamheid bepaald wordt door de hoeveelheid huishoudelijke hulp, dan is het goed mis in onze maatschappij. De eenzaamheid ontstaat door gebrek aan sociaal contact. Door het over te laten aan de hulp die een paar uur per week komt, duiken we massaal weg voor de verantwoordelijkheid die bij ons allemaal ligt. Kijk eens om je heen. Wie woont er in de buurt alleen? Maak eens een praatje. Doe eens een bakkie. Neem eens iemand mee. Of ga eens op bezoek bij die buurvrouw die vroeger zo vaak op de kinderen paste en voor de planten zorgde als je op vakantie was, maar nu in een verpleeghuis woont. Kleine moeite maar plezier voor beiden. En ja we zijn allemaal druk en hebben zo onze ‘dingen’ maar als je echt wilt dan kan het.

De gemeente en de zorginstellingen proberen zo goed mogelijk de zorg in de breedste zin van het woord te regelen, maar de maatschappij dat zijn wij.

Ilona Lagas
Wethouder gemeente Ommen

Lees ook

Jeugdvoetbaldagen in de voorjaarsvakantie bij S.V. Nieuwleusen

NIEUWLEUSEN – De jeugdvoetbalopleiding van S.V. Nieuwleusen houdt tijdens de voorjaarsvakantie de jeugdvoetbaldagen. Deze vinden …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.