Home / yvonne meijer en tim van der monde willen knallen in denemarken

yvonne meijer en tim van der monde willen knallen in denemarken

De kampioenschappen zijn bedoeld voor atleten van 35 jaar en ouder. Ondanks de veteranenleeftijd is tandje er niet bij. Het gaat wel een stuk verder dan een dagelijks trimrondje. Zowel Van der Monde als Meijer steken veel uren in de sport, letten op hun voeding, schoeisel, eetpatroon en al wat er komt kijken om als topsporter fit en in conditie te blijven. Een opoffering? Zo zal het door velen worden gezien. Niet door de sporters zelf. De docent aan het Alfa College in Hardenberg is onlangs vader geworden en probeert zijn tijd zo goed mogelijk in te vullen.

“Ik woon vlak bij de atletiekbaan. Om dagelijks te trainen is altijd wel een gaatje te vinden. Het begint vanuit plezier en liefde voor de sport. En aanleg natuurlijk. Dan volgt de rest vanzelf. Dan is trainen geen opgave, maar iets wat je graag doet. Mijn kansen op het EK?” Een kleine stilte volgt en een blik opzij, naar zijn coach. “Ik gok en hoop op een halve finale plaats op de 400 meter”, waagt zijn coach. De sprinter bolt zijn wangen. “Die 400 meter, pfff, dat is een afstand…, een verlengde sprint, je gaat echt een paar keer dood.”

Duidelijk is dat het onlangs behaalde eremetaal op het nationale kampioenschap naar meer smaakt. “De 200 meter wordt lastig. Het hangt ook een beetje af van het deelnemersveld”, houdt de atleet het schip in het midden. Ondertussen plukt hij wat aan zijn nieuwe muiltjes. Licht als een veertje, maar je loopt er niet de vierdaagse mee. “Nee, zeker niet”, zegt de prille vader. “De benen moeten het doen natuurlijk.”

Het is niet overdreven te stellen dat Bronk met Yvonne Meijer een natuurtalent in handen heeft. Natuurlijk, sportief was ze altijd. “In mijn jeugd deed ik onder meer aan judo en turnen, maar niet serieus aan hardlopen.” In 2010 kreeg het loopvirus haar te pakken. En van meet af aan ging het snel. Letterlijk en figuurlijk. Wat volgde wat het continu verbeteren van persoonlijke records en het aaneen rijgen van nationale titels. Het is bijna niet voor te stellen dat de atlete ook nog een gezin met vier kinderen draaiende houdt, met als klap op de vuurpijl de zorg voor honderdduizend , “om en nabij”, legkippen.

“Een opgave? Nee, dat is het zeker niet. Het is heerlijk om na de dagelijkse beslommeringen het hoofd leeg te lopen. Net wat Tim zegt. Trainen is puur plezier. En petje af voor Cor. Ik hoef maar aan te geven: ik wil trainen en hij staat klaar, met klokje en schema’s.” De hinde uit Witharen dicht zichzelf de meeste kansen toe op de 1500 meter. Voorzichtig droomt ze over een podiumplaats. Haar coach valt haar bij, “ik dicht Yvonne op de 1500 meter kansen toe op een medaille.” Vervolgens gaan coach en pupil in conclaaf. Alle factoren die van invloed kunnen zijn passeren de revue. Hoe sterk is de concurrentie? Wat voor race wordt het, direct knallen of een tactische strijd, meer berekenend. Vorm van de dag. Slim lopen.

Nog een paar weken trainen en dan op naar Denemarken. Meijer en Bronk plakken er een minivakantie aan vast. “Al die maanden van training, structuur en opbouw moeten er in die ene race uitkomen”, besluit Bronk. Het mooiste is natuurlijk wanneer er na het EK een medaille aan de deur van de sleurhut hangt. Voorzichtig en heel stiekem wordt daar in de Alteveer, Dante en Witharen over gedroomd. Voor het programma zie www.emacs2017.eu of www.acovanelderen.nl.

Lees ook

Ingezonden: ‘Er was eens…. een stadje aan de Vecht’

“Op het eerste gezicht gezellig, knus, gemoedelijk. Ware het niet dat de Vechtkade het stadje …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.