Home / juf bernardien geniet van prachtig afscheidsfeest

juf bernardien geniet van prachtig afscheidsfeest

 “Na 42 jaar onderwijs, ga ik met pensioen. In het eerste jaar dat ik juf werd, kreeg ik een klein cactusje van een leerling, Mikel Maats. Vorig jaar is hij met zijn vrouw en kinderen naar Ommen verhuisd. Zo heb ik veel generaties zien komen en gaan. En het onooglijke cactusje is nu bijna te groot voor de vensterbank!”

De juf van groep 4 werd door een collega in een versierde auto naar school gebracht waar deze klas haar bij de ingang met gejuich en mooie bogen binnenhaalde. “Ik heb daar intens van genoten, ook omdat er -ondanks de regen- zoveel ouders stonden. En de hal… We hebben bijna driehonderd leerlingen en zij hadden zich allemaal verzameld in de hal, geweldig! Onze school groeit en ik hoop dat dit zo blijft”, zegt ze ontroerd.

“Het is gaaf om toegezongen te worden, we hebben samen zoveel mooie momenten beleefd. Ze zeggen dat ze geboft hebben met me. Maar dan zeg ik: ik kan een goede juf zijn maar samen wordt het pas een feestje! Het woord ‘samen’ is dan ook mijn motto, in het onderwijs en heel mijn leven.” De kinderen zongen: “Sta op en zing ter ere van de juf. Ze gaat met pensioen en we kunnen er helaas niks aan doen!” Maar juf Bernardien zegt: “…maar ik ben niet weg, ik woon in Dalfsen en ze weten me vast te vinden.”

Ze kwam 42 jaar geleden op kamers bij fam. Klumper en de oudste broer kwam even checken wat de bijna jongste broer “voor ’n vlees in de kuip had”. Hij zei haar: Je wordt nooit een Dalfsenaar… “Maar dat hoeft ook niet, zei ik toen, want je moet altijd jezelf blijven. En dat is wat ik heb gedaan; ik ben mijzelf trouw gebleven en dat geef ik ook mee aan anderen: Vind wat bij jezelf past en neem je verantwoording serieus. Er is een hoop loos in de wereld, ook op school hebben we moeilijke dingen meegemaakt, maar wees er tegen opgewassen en blijf zo goed mogelijk je best doen, pak het goede mee. Leven is leren en laten leren!”

Eigenlijk wilde Bernardien biologie studeren. Haar liefde voor de natuur vertaalt zich nu in lange wandelingen. Ook leest en sport ze graag en heeft ze een nieuwe naaimachine gekocht waarmee ze lakentjes genaaid heeft voor haar tweede kleinkind dat op komst is. “En ik hou van muziek en toneel”, zegt ze, “dus mijn tijd wordt zo weer gevuld.

Mijn collega, en tevens mijn vriendin vanaf het moment dat wij elkaar leerden kennen, -heel bijzonder: als kinderen op de kleuterschool in Steenwijkerwold-, wacht nog even met afscheid nemen. Ze zal mij waarschijnlijk wel missen, we hebben maar een half woord nodig en dat zorgt toch voor een gouden randje aan het werk. Ik ben dankbaar dat ik een goede gezondheid van onze lieve Heer heb gekregen, ik mocht lesgeven in alle klassen, van groep 1 t/m 8 binnen de Smidshof en de Polhaar en heb veel naast de directeuren gewerkt. Die schat van ervaring wens ik mijn jongere collega’s ook toe. In alle veranderingen wil de één rechtsom, de ander linksom, valt het woord ‘duizendpoot’ en krijgt een leerkracht veel op het bord. Maar door jezelf te blijven en te genieten van wat je gegeven wordt, straal je door de regen heen!”

Lees ook

Pleidooi voor behoud molens: ‘Ommen verandert’

OMMEN – “Wie de moeite neemt te wandelen langs De Bollemaat, Den Lagen Oord of …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.