Home / wethouder ko scheele kerk en staat

wethouder ko scheele kerk en staat

Op 19 maart was er de intrededienst van ds. Ten Brinke in het Baken in Ommen. Het was een inspirerende dienst waar de dominee ons de actuele betekenis van het oude verhaal van de barmhartige Samaritaan voorhield.

Ook ik mocht namens de burgerlijke gemeente stilstaan bij deze intrede. Misschien kijkt u daarvan op. Nederland kent immers toch al 222 jaar de scheiding tussen kerk en staat? Oftewel: kerk en staat regelen hun eigen zaken en schrijven elkaar niet de regels voor?

De scheiding van kerk en staat kwam tot stand in een tijd dat kerk en staat buitengewoon machtig waren. Dan is het ook wel verstandig om ze uit elkaar te halen, al is het alleen maar om ook andersgezinden de ruimte te geven. Nu,  222 jaar later kunnen we vaststellen dat de macht en invloed van zowel kerk als de staat is verminderd. Misschien geeft dat kansen om minder te denken aan macht en meer aan het betonen van dienstbaarheid.

Ommen staat voor ‘groen, gastvrij èn geïnspireerd’. Natuurlijk hangt dat met elkaar samen. Laten we geïnspireerd raken om blijvend zorg te hebben voor het groen, voor het leefklimaat, om goed rentmeester te zijn. Laten we geïnspireerd worden om blijvend zorg te dragen voor onze medemens, uit naastenliefde, om goed gastheer te zijn.

Maar waar putten wij onze inspiratie dan uit? Laat ik iets zeggen over mijn inspiratie.

Een aantal jaren geleden heb ik mogen meewerken aan de Nijeveense bijbel. In deze uitgave heeft Pieter Oussoren bijbelteksten vertaald, zeer dicht bij de oorspronkelijke brontalen, Aramees, Grieks en uiteraard Hebreeuws. Hij begint met de tekst: “Sinds het begin, SCHEPT God de hemel en de aarde”. Wat een heerlijk gevoel om te beseffen dat God er nog steeds is.  En wat hij met mensen doet. Misschien kan je ook zo kijken naar het verhaal van de barmhartige Samaritaan. Hij was diep getroffen, Lucas spreekt daar over ontferming.

Wij mogen leven in een rijk land. De overheid probeert steeds meer de kracht van de samenleving te benutten. En die kracht is er in Ommen volop, dat maak ik als wethouder dagelijks mee. Tegelijkertijd moeten we oog houden voor die mensen die niet meer op eigen kracht mee kunnen komen. Denkend aan de barmhartige Samaritaan komt de vraag op of WIJ nog wel diep worden getroffen. Als we al niet wegkijken of omlopen, verlenen we de nodige en werkelijke hulp?

Misschien is het een opgave om als overheid en kerk elkaar nog meer op te zoeken. Niet om een machtig blok te vormen, maar om dienstbaar te zijn. De kerk heeft een eeuwenoude traditie op het terrein van pastoraat. De overheid heeft een taak op het gebied van hulpverlening voor mensen al dan niet met een beperking en eenzaamheidsbestrijding. De kerk heeft diaconale taken. De overheid heeft als taak armoede te bestrijden. En wat is het inhoudelijk verschil? Ieder voor zich kunnen overheid en kerk een baken zijn voor die mensen. Maar waarom proberen we die krachten niet nog meer te bundelen? In Ommen zijn daar volop kansen. Ik volsta met één voorbeeld. Vorig jaar hebben bijstandsgerechtigden een convenant gemaakt om Ommen armoedevrij te maken. Gemeente en kerken worden daar uitgedaagd om gezamenlijk op te trekken. Wij hebben al goed contact, zullen dat dan maar uitbreiden?

In 2017 hebben geen 95 stellingen nodig om te weten dat we voor grote uitdagingen staan, de bakens moeten verzetten. De burgerlijke en de kerkelijke gemeente staan, ieder met hun eigen verantwoordelijkheid voor de opgave om mensen tot hun recht te laten komen. Zullen we elkaar vaker opzoeken?

Ko Scheele
ko.scheele@ommen.nl

Lees ook

Gratis fruit voor basisscholen in kern Dalfsen

DALFSEN – Een week eerder werd het al aangekondigd en afgelopen donderdag werd de daad …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.