Home / wethouder scheele geduld en vasthoudendheid

wethouder scheele geduld en vasthoudendheid

Het is nog geen twintig jaar geleden dat zachte krachten de muur van Berlijn en daarmee de onvrijheid van het communisme wisten te slopen. Helaas moeten we vaststellen dat er nog steeds muren zijn en zelfs nieuwe worden gepland. Het past in een tijd waarin het vanzelfsprekend is dat je jezelf helemaal terugtrekt en niet meer om je heen wilt kijken. Dat zien we in de wereldpolitiek.

Zondag was er een gezamenlijke kerkdienst in de voetbalkantine van OZC. Het zal geen toeval zijn dat het daar ging over koning Belsassar die een feest gaf in zijn grote paleis omgeven door muren. Op zo’n muur schreef een hand een tekst, dat hij gewogen en te licht bevonden werd. Zijn dagen waren geteld, omdat hij zich alleen vermaakte met zijn eigen feestje. Je beseft dan ook de waarde van collectes voor goede doelen buiten je eigen kring.

Dat doet de vraag rijzen: “Zijn we niet teveel bezig met ons eigen feestje?” Afgelopen donderdag sprak de gemeenteraad over het stimuleren van initiatieven en verbindingen. We noemen dit ‘nieuw noaberschap’. Gelukkig zijner in de gemeente Ommen al veel initiatieven waarbij nieuw noaberschap voorop staat. Onlangs nog werd het buurtlokaal De Bree in de Strangen en de kinderboerderij geopend. En wat te denken van de nieuwe buurtbus in Vilsteren? Zaterdag nam Tineke van Gerner afscheid van de zorgboerderij De Meulenhorst. Gelukkig wordt haar werk voortgezet, ze sprak van een ‘warme overdracht’. Als je ziet wat er op zorgboerderijen gebeurt, krijgt die term bijzondere betekenis. In de gemeenteraad werd gezegd dat de opgave voor de politiek is om meer los te laten, meer ruimte te geven. Ook dat kost geduld en vasthoudendheid.

De gemeenteraad vroeg aandacht voor mensen die zich niet kunnen organiseren en die ondersteuning nodig hebben. Dat is natuurlijk terecht. Er blijft altijd een vangnet nodig en ook de behoefte aan professionele ondersteuning in de zorg blijft. Als overheid houden we hier een rol en tegelijkertijd willen we laten zien dat de samenleving hiervoor ook oog heeft. Dat zag ik in een bijzondere dienst voor verstandelijk gehandicapten. De dominee haalde een liedje aan uit 1969 aan van Adèle Bloemendaal, Leen Jongewaard en Piet Römer : “We zijn toch op de wereld om melkaar te helpen, niewaar?”

Er zijn voldoende zachte krachten in Ommen actief. Ik wens ze geduld en vasthoudendheid toe!

Ko Scheele, ko.scheele@ommen.nl

Lees ook

Nieuw samenspel door Goed Goan en inwonerbetrokkenheid

Speerpunt van de raad in visie en beleid verwoord DALFSEN – De samenleving verandert en …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.