Home / jos gaat los columnisten en stukjesschrijvers

jos gaat los columnisten en stukjesschrijvers

Bladerend door onze regiokrant De Stentor zou u kunnen denken dat de krant behoorlijk wat columnisten heeft, maar dat is een misvatting. Ze hebben maar één columnist en de rest zijn stukjesschrijvers. Die ene columnist is Özcan Akyol. Zijn columns zijn opiniërend, leerzaam, gaan vaak over de hedendaagse polarisatie en over de allochtone en autochtone medemens. Het snufje humor is hier begrijpelijkerwijs ver te zoeken.

Voor de verstrooiing maakt de krant graag gebruik van stukjesschrijvers. Vaak mensen met een journalistieke achtergrond en een vlotte pen. Geregeld wordt de lezer geconfronteerd met het leuke of nare wat hen is overkomen en dat wordt dan geacht ons lezers te verstrooien en/of te interesseren. Dat lukt echter maar zelden.

Soms zijn deze stukjesschrijvers omhoog gevallen welgestelde BN’ers die hun zakken willen blijven vullen, of bang zijn dat ze anders wellicht uit de picture geraken. Paul de Leeuw, Halina Reijn en Renate Wennemars, bekend van theater of televisie, mag u tot deze categorie rekenen. Zij schrijven voor De Stentor, maar het kan mij zelden bekoren.

Paul de Leeuw is soms wel grappig, maar meestal niet, Halina Reijn is een omhooggevallen actrice wier stukjes geen mens leest en Renate Wennemars… Daar zijn de meningen verdeelt over.

In deze regio gaat men er van uit dat Wennemars columns schrijft. Ik heb u hierboven laten weten waar die aan moeten voldoen. Zij schrijft echter geen columns, zij is een stukjesschrijver en schrijft verstrooiende stukjes. Dat kan ze wel, al lukt het haar niet om iedereen daar altijd mee te boeien. Eén keer heeft ze een echte column geschreven en dat was maandag 13 februari jongstleden. Daar veegt ze ‘nogal’ de vloer aan met de autochtone bevolking van Dalfsen. 

‘Maar wanneer zuinigheid van generatie op generatie met de paplepel wordt ingegeven, zit het in het DNA. Daar komt nog iets bij, iets wat altijd sluimert. Het gevoel dat ‘de ander’ er op uit is je een poot uit te draaien. Achterdocht. Daar kunnen ze niks aan doen, maar het is best jammer.’

En zo gaat het nog even door. Het komt er op neer dat alle autochtone Dalfsenaren te sober leven, te zuinig én achterdochtig zijn.

Het is een uitstekende column, het prikkelt de lezer en het is puntig en uitdagend uiteenzet. Je hoeft het er niet mee eens te zijn, maar het is een verademing om te lezen.

Veel beter dan die flauwe stukjes over bloot in de sauna, opa en de ijsbaan en koeien in de stress.

Jos Jansen
jjansen49@home.nl

Lees ook

Bibliotheek en Infopunt bieden hulp bij donorregistratie

DALFSEN – Vanaf 1 juli 2020 geldt de nieuwe donorwet. Iedereen kan zijn of haar …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.