Home / jos gaat los muziek

jos gaat los muziek

Velen zullen dat beschouwen als heel vreemd, waar – ter geruststelling – maar 2 à 3 procent van de bevolking mee te maken heeft. Dit ‘niet ervaren van vreugde’ is bij mij alléén van toepassing op muziek. Ik geniet oprecht van het leven, maar heb daar geen muziek bij nodig. Als ik een boek of krant aan het lezen ben dan moet ik geen gezeur aan de kop en kan mij niet concentreren als er muziek aan staat. Ik heb geen cd’s en luisteren naar bijvoorbeeld de ‘Veronica top 2000’ is voor mij een straf.

Het had zo anders kunnen lopen, want er is een groot zanger aan mij verloren gegaan. In 1957 tijdens de Kerstnachtmis zong er in de Heilig Hartkerk van Lemelerveld een onbespoten koorknaapje van 8 jaar de sterren van de hemel. Dienstdoend pastoor Morselt was zo onder de indruk dat hij ter plekke, na het zingen van de Prefatie flauw viel. Met de pastoor is het helemaal goed gekomen, maar met mijn zangcarrière niet. Er hebben zich nog wel enige pseudo welluidende oprispingen voorgedaan, maar optredens in het operettekoor en het kerkkoor bleven onopgemerkt. Op latere leeftijd heb ik nog regionaal furore gemaakt als gastzanger bij het Madigo combo, toentertijd een mateloos populaire band op de wekelijkse stapavonden bij zaal Jansen en zaal Reimink in Lemelerveld. Het optreden bleef beperkt tot één lied: ‘De wilde boerendochter’ van Ivan Heylen.

(Hee schon wijveken, ge wit da’k a gere zie. Laot ne keer zien oe gern da gij mij zie. En totte mij, totte mij, totte mij, totte mij ghul de nacht.)

Dit gevoelige lied mocht ik ook ten gehore brengen bij Dieka van de Kruusweg in Markelo, maar dat was wel het definitieve einde van mijn zangcarrière. Ik kan nu wel bekennen dat een en ander in gepaste dronkenschap ten gehore werd gebracht en dat het een godswonder is dat het niet heeft bijgedragen aan muziek-anhedonie bij de aldaar aanwezige medemens (Bij voornoemde uitspanning bleek toentertijd dat ik geen last had van seks-anhedonie, maar dit geheel terzijde).

Is er niets op muziekgebied dat mij kan bekoren? Jawel, ‘The Family Tree’ van Venice, ‘De wereld-in-de-zunnevan Daniël Lohues en ‘Mag ik even bij jou’ van Claudia de Breij. Maar dat heeft meer te maken met het overlijden van dierbaren. Ik zing graag mee, als het ‘Busje komt zo’ van Höllenboer langs komt en genóten heb ik Eerste Kerstdag op NPO 2 van ‘Missa in Mysterium’ van Herman Finkers, een hoogmis zonder gepraat en preken, enkel met Latijns/Gregoriaanse liederen. Maar dat is meer gebaseerd op respectievelijk humor en nostalgie.

Begin jaren negentig van de vorige eeuw zet grootgrutter Kruidvat zijn eerste schreden op de klassieke cd-markt. In een poging om mij toch wat in de muzikale geneugten te verdiepen heb ik toen zo’n pak cd’s voor een paar gulden gekocht, waarbij opgemerkt dient te worden dat ik gek was op koopjes. Dit was echter een gigantische miskoop, omdat ik niet in het bezit was van een cd-speler. Die heb ik er extra bijgekocht en daarvan kreeg ik het dekseltje niet open zodat dit er na de zoveelste verwoede poging afbrak. De schitterende verzameling klassieke muziek heb ik nooit beluisterd.

Het heeft me dus niet echt meegezeten om muziek luisteren leuk te vinden. En daar heb ik tot op de dag van vandaag geen spijt van.

Jos Jansen

jjansen49@home.nl

Lees ook

Coalitie CDA, LPO en CU gaan voor structurele oplossing voor de ontsluiting Ommen

OMMEN – Al jarenlang wordt er gesproken over de verkeerssituatie in Ommen; de brug, de …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.