Home / lampie nepgras

lampie nepgras

Wie niet van voetbal houdt heeft op de logistieke afdeling van de Nederlandse Spoorwegen niets te zoeken. Als gevorderde in leeftijd en officieel en officieus mentor moet ik aanstormende spoorhaasjes opvoeden. Er worden beginnersfouten gemaakt en ik reik ze nuttige informatie aan. Dikwijls vraag ik me af of het wel goed komt. Hou me ten goede, over het plannen van treinen op de juiste sporen maak ik me geen zorgen, maar er zitten me een paar druiloren tussen, zóóó… Nog maar pas samenwonend en dan gaat het al mis. “Balen, ik kon niet naar de voetbal, mijn schoonmoeder kwam langs.” Ik stond met de oren te klapperen. Opvoeden en geen ruimte laten voor discussie. Zondag ga ik naar de voetbal, punt!

Zo ook afgelopen zondag. Op de fiets. Kun je zonder zorg een biertje drinken en mijn vrouw weet, 7 uur begint Studio Sport, dan is ie wel terug. Vanaf De Dante het bos door en dan helemaal het fietspad af, want achterop Westbroek speelt mijn voetballiefde, OVC ’21.

Op het kunstgrasveld zitten drie meeuwen dom voor zich uit te koekeloeren. Misschien hebben ze er net een barre tocht opzitten, vanaf het IJsselmeer of zo, en zijn neergestreken op een veld dat van bovenaf sappig en rijk aan wormen oogde. Een van de meeuwen pikt in de korrels, benodigd om de kunstmat in conditie te houden. “Niet doen joh, straks loop je een enge ziekte op!” Eindelijk heeft de meest goocheme in de gaten dat het een nepweide betreft en gaat krijsend in de wieken. De andere twee volgen.

Ik kijk naar de mat. Word er een beetje triest van. Voetballen op kunstgras wordt door de haters van het synthetische spul omschreven als de liefde bedrijven met een rubberen pop. Nep. Daar kan ik me er wel iets bij voorstellen. Niets zo mooi als een strakke mat van echt gras, met zo hier en daar een madeliefje, dat aan de aandacht van de terreinmeester is ontsnapt. Liever modder aan de kousen, dan venijnige rubberen korreltjes, sluipmoordenaars voor de wasmachine. Oké, de maaier kan op de schroothoop, maar toch, hoe lang gaat het nog duren voordat we kunstrozen in de perken terugvinden. Onderhoudsarm, schoffelen niet nodig, allemachtig…, wat een arme wereld is het aan het worden.

Nee, ik ben niet roomser dan de paus. Heb kunststofkozijnen, maar dat komt omdat ik liever voetbal kijk, dan druk ben met verven. O ja, als het dan toch een nepmat moet worden, doe er dan eentje in clubkleuren. Een kanariegele mat voor OZC en een korenbloemblauwe voor OVC ’21. Duidelijk voor de vogels, met als bijkomend voordeel dat je als speler van de thuisclub uitstekend gecamoufleerd bent en onverwacht kunt toeslaan…

Lees ook

Aangepaste collecte Diabetes Fonds vanwege corona

OMMEN – De collecteweek van het Diabetes Fonds vindt plaats van 26 t/m 31 oktober. …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.