Home / lampie belediging

lampie belediging

Ik stond voor het huis van Marsman, tegenover hotel de Zon. Om misverstand te voorkomen, niet de dichter Hendrik Marsman. Die is in 1940 in Het Kanaal verdronken, nadat de boot waarmee hij op de vlucht was naar Engeland door een Duitse onderzeeër werd getorpedeerd. Ik doel op mijn kameraad Erwin Marsman. In hem schuilt niet de dichtkunst. Hooguit wat grappig bedoelde rijmelarij op het heerlijk avondje. In de trant van ‘De Sint zat te denken, wat zal hij Lampie toch eens schenken. Een fiets, een hengel of een bal, hij heeft het allemaal al!’

Geen respons op mijn belletje. De voordeur bleef toe. Een bak koffie zat er niet in. Even wachten nog. Misschien zit hij op de doos. Nee. Onderwijl keek ik uit over de Vecht. Kabbelend water. ‘Denkend aan Ommen/zie ik een getemde rivier/traag langs de N34 gaan’. Met een knipoog naar Marsman. De dichter, niet de kameraad.

De rondvaartboot van Peters ligt voor anker. Nog even en het schip wordt weer opgetuigd als pakjesboot, met daarop de Goedheiligman en zijn zwarte knechten. Hoewel…, dat schijnt niet meer te mogen. Zwarte knechten. Is discriminerend. Tja…, ik kom nog uit de tijd dat de loopjongens van de Sint zwart waren, net als de voetbalschoenen. Nu wordt dat als probleem ervaren. Niet de voetbalschoenen hoor, de duiding voor de hulpjes van Sinterklaas.

Toen mijn dochter klein was speelde die flauwekul nog niet. Ook mijn kleinzoon heeft dat gedoe overleefd en het toneelspel ondertussen doorprikt. “Kom op opa, Sinterklaas bestaat niet. Dat is een verklede man. Maar ik krijg toch wel een cadeautje?”

Ik ga zinloze discussies met sissende beroepsdemonstranten niet aan. Zoek het uit. Mensen zijn tegenwoordig zo snel beledigd. Persoonlijk kan ik terugkijken op een lange lijst bijnamen, die ik als scheldnaam had kunnen opvatten, maar daar heb ik mezelf mee. Klukkluk, katjang, rijstepikker, nee, niet Lampie. Dat is een verbastering, een koosnaam. Alleen mijn voormalige elftalleider Rinus Habers dichtte mij een bijnaam toe waar ik minder gelukkig mee ben, al kwam dat slechte gevoel pas decennia na dato. Vanwege mijn delicate manier van voetballen en weelderige, destijds nog donkere haardos noemde hij mij Platini, naar de Franse stervoetballer. Een ultralight versie vanzelfsprekend. Verder ben ik van mening dat voetballen niet is bedoeld om woeste glijpartijen te maken door de modder. Het inleveren van een smerig voetbalbroekje vond ik een belediging aan het adres van onze wasvrouw.

Aanvankelijk gestreeld, maar inmiddels opgelucht dat de tweede naam die Habers mij toedichtte niet meer in zwang is. De vergelijking met de sjoemelende, steekpenningen graaiende voetbalbons is niet iets waar een rechtschapen mens op zit te wachten. En verder, een scheldnaam, een bijnaam, ach, het zal wel, ik zeg maar zo: domme mensen kunnen mij niet beledigen en intelligente mensen doen dit niet!

Lees ook

Leren breien en haken

NIEUWLEUSEN – Sinds de versoepeling van de coronamaatregelen is het weer mogelijk om te (leren) …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.