Home / Algem / gerlant auke en de loonwerkers

gerlant auke en de loonwerkers

Concours in Hoonhorst, daar zijn wij elk jaar vrijwilliger met het hele gezin. Ik doe parcours bouwen of parkeerwacht. Mijn vrouw hamburgers bakken en de kids doen ook allemaal hun eigen ding. Gezellig een dagje(en bijna gratis) uit.

Het is een publiek geheim, wij hebben het niet zo breed. Ik ben afgekeurd en mijn vrouw is nu ‘kostwinner’. Dat valt niet erg mee in deze tijd. En in mijn hometown Hoonhorst vinden we dan met elkaar gezelligheid, waardering, aanspraak en een dagje uit.

Vorig weekend was het weer zover. De eerste die ik ‘s morgens tegen kwam was loonwerker Auke. Hij keek me aan en keek weer weg. Ik roep ‘goedemorgen Auke’ maar dat landde niet. De dag daarvoor hadden wij op sociale media een aanvaring. Niet de eerste keer, regelmatig gebeurt dat. In zijn ogen ben ik gewoon te stom om ‘voor de duvel te dansen’. Ik herken dat wel.  Mijn familie wil dat ik hem blokkeer. Aan beide heb ik geen zin.

Ik heb genoten die dag. Maar zeker van de nazit in de tent. Zorgeloos een potje bier pakken en net doen of je gek bent. Dan komen ook de verhalen, Silvo Broeks haalde van alles aan uit zijn agrarische bedrijfsverzorging tijd (tegenwoordig AB oost). Daar heb ik ook nog een poosje gewerkt. Veel geleerd, vooral hoe het niet moest. Maar ook het verschil tussen boeren, tussen mentaliteit en mensen. Hier in Salland maar ook in die, toentertijd  nieuwe boeren in de Flevopolder. Die waren geselecteerd op hoe goed ze waren. Niet op hoe als mens, maar hoe strak hun erf er bij lag. Bij de één was je een stuk stront, bij de ander een god. En daar moesten wij dan mee omgaan.

Ik vertelde een verhaal hoe ik in die jaren met een Fordt  5000 – zonder cabine – uren en dagen aan het aardappelruggen frezen was in de brandende zon. Geen gehoorbescherming, geen goede stoel, geen niks. Silvo wist het nog sterker te vertellen, maar dat kan, want hij is ook al tien jaar ouder als ik.

Jaren later, het één en ander in de wereld gedaan, krijg ik kanker. Niet zielig, iets wat je tegenwoordig gewoon kan overleven. Dat heb ik gedaan. Ik kreeg wel een gigantische burn-out. Tussen de oren jeukte er wat en ik heb besloten het wat makkelijker aan te doen in het leven. Ik werd loonwerker, niet langer jagen achter het grote geld. Gewoon iets waar ik als jochie van droomde. Jagen met grote trekkers, het gras binnen halen of maïs. Maakte niet uit hoe veel uren ik maakte, als het maar veel was en er ‘gas op de ketting zat’. Dat er bezorgde buurtbewoners naar mijn opdrachtgever belden over mijn snelheid in de bebouwde kom, over mijn rijgedrag, daar begreep ik niks van. Ik zie Ans nog zo zitten. “Gerlant, de mensen klagen over jou gedrag!” Ik zeikte haar letterlijk af en ging verde,r want dat was toen denk ik stoer.

Weer jaren later, ikke zelf vader van kleine kinderen en wandelend door Laag Zuthem. Ik zag ze komen, die grote tractoren. Die grote wielen en mijn kleine kids die er op aan waggelden. Ik moest ze grijpen. Ik heb nog vaak aan Ans en haar klagers gedacht.

Auke, een moderne loonwerker. Cabine, airco. 50 km/h per uur, kan het dus niet hebben als ik commentaar heb. Ik dingen durf te benoemen, levenservaring te gebruiken om anderen iets te leren. Vele van zijn vriendjes kunnen daar ook niks mee en die blokkeren mij, of negeren mij. Want ik ben niet stoer.  Auke niet, die blijft foeteren op facebook. Daarvoor heb ik waardering en ik zal je vertellen waarom.

Afgelopen concours  in Hoonhorst: ikke – dat stomme jong – kreeg het grootste compliment ooit van m’n leven gekregen. Vroeger was ik die jonge hond, grote bek en waarschijnlijk een klein hartje. Ik kwam daar op het concours, hielp mee deed mee en werd door de toenmalig bestuursleden wel eens op de plek gezet. Dat deed wel eens zeer maar vormde mij zeker ook. Zondag kreeg ik een compliment van een toenmalig bestuurslid. Hein Diepman, 80+ gaf mij een knipoog in het voorbij gaan. “Dag Zieleman.” Dat zeiden ze vroeger nooit. Herman Melenhorst, ook zeker bij die 80, zei het letterlijk. “Ik leaze oen stukkies in de krante, wat heb ie altied een geliek.”

Leeftijd doet dus wat, ervaring ook. Auke, ik wens je het allerbeste, stop met dom zijn en maak er wat van! Dat probeer ik ook. Maar jij, jullie loonwerkers, hebben vast een mening dus laat het me hieronder maar weten.

Lees ook

Boek van de Week: Het Rosie resultaat

OMMEN – Het boek van de week van Bibliotheek Ommen is ‘Het Rosie resultaat’ van …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.