Home / archiefcentraal / de erfgenaam van t groene woud hoofdstuk 13

de erfgenaam van t groene woud hoofdstuk 13

De vernielingen en lekke banden waren bronnen van grote ergernis en frustraties, en kostten ons veel geld en bezoekers. Desondanks waren wij vastbesloten om door te zetten, en ons niet te laten intimideren.

De gevolgen van de vernielingen waren ingrijpend, en in plaats van met winst draaiden wij het eerste jaar met verlies. Het bezoekersaantal liep tijdens het hoogseizoen al snel terug. Gasten en groepen belden af met het argument dat zij beducht waren voor vernielingen aan hun auto, en dat konden wij heel goed begrijpen. Aangifte bij de politie leverde niets op, en plaatsing van bewakingscamera’s evenmin. Daders bleven anoniem en onzichtbaar. Over Fredo Calone en recreatiepark Wokkie’ s Palace hoorden wij steeds vreemdere geruchten. Het bezoekersaantal daalde er drastisch en het verloop onder het personeel was groot. Fredo gedroeg zich volgens de geruchten steeds vreemder en paranoïde, en verhalen over cocaïneverslaving werden steeds hardnekkiger. Zijn vader Ronaldo bevestigde dit mij ook. ‘Fredo is altijd een hele vreemde jongen geweest. Er waren altijd wel problemen met hem op school en hij had altijd ruzie. Fredo heeft veel kwaliteiten, maar hij heeft helaas een heel moeilijk karakter, en hij is ook verslaafd. Helaas zijn er geen enkele bewijzen dat hij achter de vernielingen en lekke banden op ’t Groene Woud zit, maar ik zie hem er wel voor aan. Hij heeft wel zulke rare kronkels in zijn hoofd’, verzuchtte de oude man bedroefd.

Ook Norbert bevestigde mij dit. ‘Ik ken Fredo helaas langer dan vandaag, en hij heeft altijd vreemde streken gehad. Helaas valt er niets te bewijzen, maar hopelijk kunnen er binnenkort toch een of meerdere daders betrapt worden’, merkte hij op. De vernielingen op het landgoed gingen hem zeer aan het hart, en ik kreeg spijt van mijn plannen. De moedeloosheid sloeg danig toe, en ik overwoog om te stoppen met alles. Het kostte te veel geld en bovenal onze gemoedsrust. Ook was ik bezorgd over onze veiligheid.

Na lang overleg besloten Norbert en ik onze plannen toch door te zetten en om ons niet te laten intimideren. ‘Laten wij het gewoon nog een jaar aankijken, en als het echt de spuigaten uitloopt met die vernielingen en lek gestoken autobanden, dan kunnen wij altijd nog stoppen’, stelde Norbert voor. Ik trok mij op aan zijn optimisme en geweldige gevoel voor humor, waarmee hij iedereen weer aan het lachen kreeg.

Tot mijn grote vreugde trokken Norbert en mijn moeder regelmatig samen op, en bezochten ze samen musea en markten. ‘Ik heb Norbert altijd heel graag gemogen, en hij was altijd even aardig en vriendelijk voor mij’, vertelde Ma mij. Weken en maanden verstreken, en voordat wij het goed en wel beseften was het december met alle drukte van dien.

De vernielingen op het landgoed stopten ineens, en er werden geen auto’s meer bekrast en banden lek gestoken. En dat bevreemde ons wel, en wij bleven waakzaam. De kerstdagen en jaarwisseling brachten Norbert en ik door bij Ma, waar wij genoten van een heerlijk diner. Voor Norbert was het wennen om tijdens de feestdagen niet op het landgoed te zijn, maar hij genoot met volle teugen van het bezoek aan Ma. Zij kon het nog steeds niet opbrengen om het landgoed te bezoeken, en wij respecteerden haar besluit. ‘Uw moeder is heel slecht behandeld door uw vader en zijn ouders. Zij weigerden u te erkennen, en mijnheer Oscar suggereerde zelfs dat uw moeder wel zwanger zou zijn van iemand anders. Er ontstond een enorme woordenwisseling, en sindsdien heb ik uw moeder nooit meer gezien’, vertelde Norbert mij later. Ondanks mijn aandringen om mij bij de voornaam te noemen en te tutoyeren, bleef Norbert mij aanspreken met mijnheer Hugo en met u. ‘Ik ben dit zo gewend van jongs af aan, en ik ben nu een beetje te oud om daarin te veranderen’, merkte hij met een warme glimlach op. Het bewuste verhaal kende ik niet, want Ma had altijd gezwegen over haar vroegere geliefde en mijn biologische vader Jean-Pierre de la Ney. En nog steeds vond zij het heel moeilijk om te spreken over die pijnlijke periode in haar leven.

En uiteindelijk brak er een nieuw jaar aan, een nieuw jaar met nieuwe kansen en uitdagingen, zowel voor ons als voor landgoed ’t Groene Woud.

Wordt vervolgd

Lees ook

Boek van de Week: Het Rosie resultaat

OMMEN – Het boek van de week van Bibliotheek Ommen is ‘Het Rosie resultaat’ van …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.