Home / archiefcentraal / column tricklebolts road to

column tricklebolts road to

Vrijdag 26 februari zijn wij met een delegatie van de band om zeven uur ‘s morgens vertrokken in de richting van Brussel. De laatste hand zal worden gelegd aan onze EP Dawn: Deze zal worden gemasterd door Alan Ward (Electric City Studios). Een hele eer en ervaring voor ons! Alan Ward is niet de eerste de beste en het feit dat het hele spektakel in Brussel plaatsvond was ook niet onplesant.

Nadat we onderweg gitarist Tim hadden opgepikt, hebben we rond kwart voor acht een nog onbekende medepassagier opgepikt in Deventer. Deze medepassagier was Hidde, een camera man die met ons meeging om in opdracht van het BurgerWeesHuis te Deventer, een aantal “road to” filmpjes te schieten. Het plan is namelijk om in een paar “road to” afleveringen de kijkers thuis mee te laten genieten van de weg naar onze EP release ‘DAWN’ op 8 April a.s. in Het BurgerWeesHuis te Deventer.

Dik drie uur later kwamen we aan in Brussel, ongeveer een kwartiertje nadat we het Atomium aan onze linker hand hadden gepasseerd kwamen we aan bij de lokvogelstraat 8, oftewel Electric City studio’s. Het was ongeveer half elf, een half uur te vroeg. We besloten een bakkie te doen bij een typisch Belgisch koffiebarretje op de hoek van de straat. Ikzelf koos voor een kopje thee maar ik begreep van de koffie drinkers dat het “een straf koppie” was. Afrekenen en weer terug naar het grote blauwe hek van de studio’s.

Aan het hek leek er wel iets mis te gaan, we belden voor meneer Ward maar kregen geen gehoor. Na zo’n twee minuten ging de poort dan toch open. Eenmaal binnen: “Great timing guys… I was on the toilet” ah vandaar. Omschrijving Alan: Een forse engels sprekende man met een dikke buik, ongeveer 65 jaar oud, lang donker grijs haar, zware wenkbrauwen en een oude mannen brilletje, eigenlijk een soort ex-hippie. De trap naar boven eindigde met een deur die ons leed naar de huiskamer van Mr. Ward. Dat was lekker zeg! Wij hadden één of andere steriele studio verwacht, komen we in een heerlijke retro ingerichte bovenverdieping met goede loungemogelijkheden zoals een goed (vermoedelijk) ex-hippie betaamd, dit bleek de huiskamer van Alan. Nog één bakkie met de Maestro himself en daarna aan de slag.

Als je een klein gangetje doorliep waarvan de wanden overvol hingen met reeds gemasterde schijfjes kwam je dan toch in een hok wat meer weg had van een studio zoals wij die kennen, dit was de ruimte waar het ging gebeuren. Een gods vermogen aan analoge apparatuur en twee boxen waar Jaap Stam met gemak rechtop in zou kunnen staan…. Let’s go!

De hele middag heeft Alan daar in die studio zitten werken. Toen wij het eerste nummer eenmaal goedgekeurd hadden kon hij die lijn doorzetten met de rest van de nummers. Het was trouwens sowieso geen optie om de hele middag bij hem aan te zitten, hij het geluid namelijk bij vlagen zo hard staan dat je de trommelvliezen in de oren wapperden. Dus de ene keer zaten we bij hem, de andere keer in zijn huiskamer maar natuurlijk hebben wij Brussel ook bekeken. Met de metro zijn we naar het centrum gecrost, daar hebben we omeletten gegeten, bier gedronken en natuurlijk nog even een gitaarwinkeltje gepakt. In die gitaarwinkel zaten we trouwens de hele tijd Engels tegen de eigenaar te lullen, die vervolgens gewoon Vlaams bleek te spreken.

Eenmaal weer bij de studio aangekomen: “Again great timing guys, just finished the other tracks, take a listen”. And we took a listen! Wow, zo heb je jezelf nog nooit gehoord, het zal waarschijnlijk ook niet snel weer gebeuren dat je je eigen muziek over boxen hoort van dit kaliber en deze kwaliteit. Maar in ieder geval waren wij dik en dik tevreden. Nu het laatste nummer nog: Dawn. Dit nummer wijkt een beetje af van de rest, hier moesten we dus weer even samen voor gaan zitten. Toen Dawn en alle andere kleine overige dingetjes gefixt waren restte ons nog één ding.

Nog één keer onze zes lievelingetjes in die ruimte, over die boxen en op een volume waar je muizen mee om het leven brengt, HEERLIJK.

Toen hebben we afscheid genomen en konden we de terugreis laten anfangen.

O revoir! Bonjour! Manneke pis, alléh manneke !

Lees ook

Boek van de Week: Het Rosie resultaat

OMMEN – Het boek van de week van Bibliotheek Ommen is ‘Het Rosie resultaat’ van …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.