Home / archiefcentraal / lunchnieuws ineens ben je mantelzorger

lunchnieuws ineens ben je mantelzorger

“Een stukje waardering dat je krijgt vanuit de gemeente, dat is gewoon een prettig gevoel”, begint Siem Wever zijn verhaal. Samen met zijn dochter Linda zorgt hij voor zijn vrouw Nel, die zich zowel geestelijk als lichamelijk niet zonder hulp kan redden in de maatschappij. Elk jaar worden mantelzorgers zoals Siem en Linda in het zonnetje gezet door de gemeente Hardenberg en zorgorganisatie Carinova.

Een luxueus driegangendiner, verzorgd door leerlingen van het Alfa-College in Hardenberg. “Met alles erop en eraan”, vertelt Siem (60) glunderend. Samen met zijn oudste dochter Linda (34) en zo’n tweehonderd andere mantelzorgers zijn zij met het diner bedankt voor hun inspanningen door de gemeente Hardenberg en zorginstelling Carinova.

Ik sta nu bij de voordeur van de familie Wever om samen te lunchen. Naast de deur hangt een bord aan de muur met de tekst ‘Je voelt je pas rijk als je niet je geld maar je zegeningen telt’. Terwijl de woorden tot mij doordringen doet Siem Wever open en word ik welkom geheten. Ik leer hem deze middag kennen als een openhartige, vrolijke man. Na een korte kennismaking en een gepassioneerd betoog over de kippen, konijnen, sierduiven en Japanse kwartels die hij in de achtertuin houdt, schuiven we aan tafel voor de lunch en een kopje koffie. Dochter Linda komt er ook bij zitten.

‘We moesten ons zelf maar zien te redden’
Wat volgt is een aangrijpend verhaal dat de vader met zijn oudste dochter optekent. In 1978 trouwt de in Alkmaar geboren Siem met zijn Nel. Het is een goed huwelijk en Nel bevalt al snel van hun eerste dochtertje Jolanda. Ze heeft maar drie dagen mogen leven: haar hartje werkte niet goed. Het was de eerste van vele tegenslagen die zouden volgen voor het echtpaar. “Het was toen een hele andere tijd. Er waren nog geen praatgroepen of hulpinstanties zoals wij die nu kennen. We moesten ons zelf zien te redden met dit grote verlies. Mijn vader probeerde ons te troosten met de woorden: er komt wel weer een nieuwe”, vertelt Siem aan de eettafel. Hoe goedbedoeld maar bot de woorden van zijn vader ook waren, hij kreeg gelijk. in de jaren daarna krijgt het echtpaar drie kerngezonde dochters: Linda, Marjolein en Michelle.

Met Nel Wever gaat het bergafwaarts na de laatste geboorte. Ze belandt in een postpartum (postnatale) depressie. Als in 1993 haar moeder onverwachts overlijdt en twee jaar later haar broer zelfmoord pleegt, stort ze in. “Het was een verschrikkelijk moeilijke tijd voor ons als gezin. Haar moeder ging op vakantie en overleed daar onverwachts. Ze kwam in een kist terug. De broer van Nel kon het niet verwerken en pleegde zelfmoord”, blikt Siem terug.

‘Gelukkig kwam ze elk weekend thuis’
De opeenstapeling van tegenslagen blijkt teveel voor Nel, die daardoor wordt opgenomen. In de jaren die volgen belandt ze in verschillende klinieken waar ze al dan niet begeleid woont wegens haar psychische gesteldheid. Samen met zijn dochters blijft Siem achter in hun rijtjeswoning in Hardenberg. Hoe moeilijk de situatie ook is, het leven gaat gewoon door. Gelukkig komt Nel elk weekend ‘gewoon’ thuis. “Die weekenden hebben we veel leuke dingen gedaan. We nemen haar dan bijvoorbeeld mee naar de kinderboerderij waar ik vrijwilliger ben, of gaan een hapje eten in de stad”, vertelt Siem. Doordat Nel aangewezen is op een rolstoel en het gezin afhankelijk is van het openbaar vervoer waren dergelijke uitstapjes een behoorlijke onderneming voor het gezin.

‘Bewust niet voor eigen gezin gekozen’
Het is opvallend hoe openhartig Siem uit de doeken doet hoe het leven er voor hem en zijn gezin uit ziet. Drie jaar geleden is Nel ontslagen uit de kliniek en sindsdien woont ze weer thuis. Vanaf dat moment zijn echtgenoot Siem en dochter Linda mantelzorgers. Hoewel ze dat zelf eigenlijk helemaal niet zo beschouwen. Het duo helpt Nel met opstaan, aankleden, eten en alle overige dagelijkse bezigheden die voor de meeste mensen routine zijn geworden. Dochter Linda heeft voor zichzelf besloten om bij haar ouders te blijven wonen om zo goed mogelijk te ondersteunen. “Ik vind het fijn om voor mijn moeder te kunnen zorgen. Ik heb bewust niet voor een eigen gezin gekozen. In feite draag ik nu zorg voor dit gezin”, vertelt ze.

‘Thuiszorghulp van Carinova’
Als Siem Wever ergens in oktober 2015 over zijn thuissituatie praat tegen een collega van Natuuractiviteitencentrum De Koppel (waar hij vrijwilliger is), stelt deze voor om hem in contact te brengen met zorginstelling Carinova. “Een week later kwam er een mevrouw van Carinova uit Ommen langs om onze situatie te beoordelen. Tijdens dat gesprek drong eigenlijk pas door dat Linda en ik feitelijk mantelzorgers zijn. Er werd ons een thuiszorghulp aangeboden, die ons sindsdien dagelijks helpt met de verzorging van mijn vrouw”, legt Siem uit. Het gezin Wever is dankbaar en blij met de hulp. Dankzij Carinova kan Nel bij haar echtgenoot en dochter in huis blijven wonen.

Zoals de familie Wever zijn er tientallen in de regio Hardenberg, Vechtdal en Salland. Elk met een eigen verhaal. De lunch was lekker, de koffie smaakte goed en ik bedank Siem en Linda voor de gastvrijheid. Als ik naar buiten loop lees ik nog een keer de tekst op het bord.

Je voelt je pas rijk als je niet je geld maar je zegeningen telt.

Lunchnieuws
Voor deze rubriek schuift een van onze redacteurs elke week bij iemand thuis aan om samen te lunchen. Niet alleen voor de gezelligheid, maar vooral om op een luchtige, ongedwongen manier samen nieuws te maken. Voor jou een uitgelezen kans om iedereen op de hoogte te brengen van het laatste nieuws, voor ons een goede manier om aan het echte nieuws uit de maatschappij te komen.

Lees ook

Boek van de Week: Het Rosie resultaat

OMMEN – Het boek van de week van Bibliotheek Ommen is ‘Het Rosie resultaat’ van …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.