Home / archiefcentraal / uit hei en dennen sinterklaas

uit hei en dennen sinterklaas

Als alles een beetje verloopt zoals verwacht, beleef je een flink aantal Sinterklaasfeesten in je leven. Als kind, ouders en daarna als grootouders.

Ik herinner me levendig de jaren waarin ik nog heilig geloofde in een Sint, die op 5 december ‘s avonds een grote mand met kadootjes voor de deur zette. De vijftiger jaren, dus nog niet zo veel speelgoed in de winkels. Maar….. een pop, een boek, een gebreide trui en wat snoepgoed maakte mij al helemaal gelukkig. Zo ook mijn broertjes en zusje. Die Sint, die zo precies wist wat we graag wilden.

Trots liet ik mijn kadootjes aan vriendin Ellie zien en natuurlijk vroeg ik wat zij van Sinterklaas had gekregen. Ze keek me verbaasd aan. “Geloof jij echt nog in Sinterklaas? Die bestaat helemaal niet”. Ze vond mijn goedgelovigheid vermakelijk. Dat kwam hard aan zeg, ik voelde me zo onnozel. Haar eerlijkheid klonk zo veel aannemelijker dan het Sinterklaasverhaal. Een flinke knauw in het vertrouwen naar mijn vader en moeder. Daarna was het natuurlijk leuk zelf kadootjes te kopen voor ouders broers en zusje.

In de jaren 70 kreeg ik zelf twee dochters, waarmee natuurlijk ook het Sinterklaasfeest gevierd werd. Wat een heerlijke avond, met die opgewonden kreetjes toen er hard gebeld werd en er twee wasmanden vol kado’s voor de deur stonden. Er werd gezongen, en beurtelings mochten ze een kado uitpakken. Die toetjes, die blijdschap, de verwondering. Wat een intens geluk. Ja, we vierden het ook nog toen ze allang (veel eerder dan ik destijds) begrepen, dat Sint een verklede man met baard en mijter was.

Hier in Ommen, vanaf 1996 vierden we ieder jaar nog Sinterklaas, met bergen geschenken, omdat iedereen kado’s kocht. Mijn dochters kwamen vrijwel ieder jaar met een nieuwe vriend naar huis. Soms moest ik pijlsnel wennen aan weer een nieuwe naam en hopen dat de cd van Marco Borsato ook zijn instemming had.

In 2008 kwam jongste dochter met haar zoontje vanuit Frankfurt. Nu kon ik als grootmoeder het feest vieren. Vele jaren hebben we dat volgehouden. Vanaf haar tweede zoontje zijn we met het familiefeest opgehouden. In Duitsland is het pakjesavond met Kerst, dat vieren ze dit jaar al met z’n vijven.

Het jongste 9 maanden oude zoontje van oudste dochter uit Tytsjerk heeft nog geen idee wat het feest inhoudt. Hem zie ik iedere week en zo kan ik altijd een beetje Sinterklaas zijn.

Lees ook

Boek van de Week: Het Rosie resultaat

OMMEN – Het boek van de week van Bibliotheek Ommen is ‘Het Rosie resultaat’ van …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.