Home / archiefcentraal / van een vader en een zoon 2 hoofdstuk 20

van een vader en een zoon 2 hoofdstuk 20

En toen ontvingen wij een bijzondere uitnodiging van onze neef Rudo van Gelderen. Rudo nodigde ons uit om zijn verbouwde galerie Rudo’s Toko te bezoeken, en vervolgens met zijn echtgenote Sabine, vader Sjoerd en familie te barbecueën. “En jullie moeder is ook van harte welkom”, mailde Rudo ons.

Tot mijn verrassing hadden Ma en Robert veel animo om mee te gaan. Met Ma ging het naar omstandigheden goed. Ze was opgewekt, had weer zin om erop uit te gaan, en stelde zelfs voor om samen een weekeinde naar Maastricht te gaan. “Daar gingen Léon en ik zo graag heen. Wij zijn ook een paar keer naar het Vrijthof concert van André Rieu geweest, en toen hebben wij zo genoten”, vertelde Ma opgewekt. Haar ogen glinsterden weer als vanouds, en ze nodigde ons regelmatig uit om bij haar te komen eten en een glas wijn te drinken.

Ma sprak openhartig over het verleden van onze vader, zijn relatie met Eveline van Gelderen en hun dochter Jetty. “Zo sneu dat Jetty zo jong is overleden, en ik vind het heel jammer dat ik Eveline niet lang genoeg gekend heb. Zij was een hele bijzondere vrouw, en het is jammer dat zij zo plotseling overleed.” Hoewel wij Eveline van Gelderen slechts korte tijd kenden, hadden Ma en ik goed contact met haar, en wij spraken en mailden elkaar regelmatig. Hoewel Eveline de handelswijze van onze vader ten opzichte van hun dochter Jetty veroordeelde, koesterde zij geen enkele wrok tegen hem. “Jullie vader heeft ook geleden, en op onze leeftijd moet je wrok achter je kunnen laten. Het leven is gelopen zoals het is gelopen, en mensen maken zo hun keuzes”, was het weinige wat Eveline over onze vader zei.

Over haar dochter Jetty en kleinzoons sprak Eveline wel regelmatig. “Ook zij hebben keuzes gemaakt, die ik niet altijd goedkeur, maar zij zijn wel volwassen en zelf verantwoordelijk voor hun leven”, zei ze meerdere keren. Over haar op tragische wijze overleden kleinzoon Frank, een beruchte onderwereldfiguur, sprak Eveline weinig. “Hij oogstte wat hij zaaide, en beslist geen voorspoed en geluk”, merkte zij cynisch op.

Tijdens de barbecue bij Rudo van Gelderen was het bijzonder gezellig, en het was voor de tijd van het jaar warm weer. Wij werden hartelijk ontvangen door Rudo, Sabine en zijn vader Sjoerd. “Jullie lusten zeker wel koffie, hé? Ik heb verse koffie gezet en betere krijg je niet”, begroette Sjoerd ons opgewekt. Ma, Robert en ik genoten van de gezellige sfeer en waren spoedig in geanimeerd gesprek met andere aanwezigen. Robert was in tijden niet zo opgewekt en spraakzaam geweest, en Ma dronk genoeglijk een wijntje met enkele oudere familieleden van Rudo. Zo kende ik onze Ma weer: opgewekt, modieus gekleed en verzorgd, en genietend van een glas wijn. En ik was heel blij met mijn neef Rudo, zijn hartelijke vrouw Sabine en familie.

Ik besefte hoezeer ik die hartelijkheid in mijn kinderjaren en latere leven had gemist. Pa en Ma hadden weinig familie, en onze grootouders overleden toen ik nog heel jong was. Bij Pa kwam later nauwelijks iemand meer op bezoek, en ik groeide al met al eenzaam en tamelijk geïsoleerd op. Ik wilde niets liever dan contact onderhouden met Rudo en zijn familie.

Na afloop reden wij tevreden naar huis. Ma was opgetogen over de gezellige middag, en raakte er niet over uitgepraat. In lange tijd had ik onze Ma niet zo vrolijk en opgewekt meegemaakt. Een week later kregen wij een verrassend telefoontje van Ma. Zij had een oproep op televisie gezien van ene Otto Ringelberg, die beweerde dat hij een halfbroer was van onze vader Ewout. “Een broer? Ik wist niet eens dat Pa een jongere broer had”, was mijn verbijsterde reactie.

Wordt vervolgd

 

Lees ook

Boek van de Week: Het Rosie resultaat

OMMEN – Het boek van de week van Bibliotheek Ommen is ‘Het Rosie resultaat’ van …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.