Home / archiefcentraal / van een vader en een zoon 2 hoofdstuk 16

van een vader en een zoon 2 hoofdstuk 16

Ma en ik bezochten Robert regelmatig, en wij waren blij met de verandering ten goede bij Robert. Ik vertelde Robert over de ontmoeting met onze neef Rudo, die hij graag wilde ontmoeten. Inmiddels was Robert overgebracht naar een revalidatiecentrum, waar hij nog lange tijd moest revalideren. Als gevolg van de aanrijding had Robert een dwarslaesie, waardoor hij niet meer kon lopen en staan. En dat was hard en confronterend.

Ondanks alles hield Robert er de moed in, en klaagde hij nooit. “Daar wordt het echt niet anders van, en ik moet toch verder”, merkte hij op. Van de dronken automobilist en veroorzaker van alle ellende hoorden wij taal noch teken. Ook van zijn vroegere werkgever en ‘vriend’ hoorde Robert taal noch teken. En dat stak Robert enorm. “Dan denk je iemand te kennen en te vertrouwen, en dan blijkt het allemaal ‘gebakken lucht’ te zijn. De rotzak! Maar mijn baan was ik wel definitief kwijt”, merkte Robert bitter op.

Over zijn ex-vrouw Liesbeth sprak Robert helemaal niet, en hij wilde dat ook niet. “Het is voorbij tussen Liesbeth en mij, en ik moet gewoon verder”, was het enige wat Robert zei over zijn pijnlijke echtscheiding. Liesbeth woonde met haar nieuwe echtgenoot in Nijmegen, en zij had geen enkel contact meer met haar kinderen. Ook Magda sprak nauwelijks over haar moeder.

Elke keer was ik verbaasd over de verandering ten goede bij Robert. “Tja, het leven is totaal anders gelopen dan ik gedacht en verwacht had toen ik jong was. En wat ik vooral heb geleerd is, dat er belangrijkere zaken zijn dan een carrière en een hoop geld verdienen”, zei Robert toen ik opmerkte dat ik hem zo veranderd vond. Over onze vader sprak Robert echter nooit.

Twee weken later reden Rudo, Ma en ik naar Robert. Wij waren heel benieuwd naar de ontmoeting tussen Rudo en Robert. Tot onze verrassing klikte het goed tussen de twee mannen. Hetgeen Robert was overkomen, had Rudo danig aangegrepen. Rudo vertelde Robert over zijn moeder en onze halfzus Jetty, en liet hem foto’s zien. “Ze had jou in haar hart gesloten, net zoals ze bij iedereen deed die in haar leven kwam. Zij gaf zoveel liefde en licht aan de mensen om haar heen”, zei Rudo.

Verder beloofde Rudo om contact te houden met Robert en hem regelmatig te bezoeken. “Wat een sympathieke man is Rudo. Ik ben heel blij dat wij hem ontmoet hebben, en dat het tussen hem en Robert goed klikt”, zei Ma. Over het feit dat onze vader een dochter had uit een eerdere relatie, en zij daarvan niets wist, sprak Ma niet. Ma had genoeg zorgen, want haar man Léon ging ineens snel achteruit, en kon ieder moment overlijden.

Tegen alle verwachtingen ging het met Robert verrassend goed, en hij verwachtte zelfs dat hij spoedig naar huis kon gaan. Met zijn dochter Magda onderhield ik regelmatig contact, en wij konden goed met elkaar overweg. Wat ons bevreemdde was dat Magda’s echtgenoot Dennis niets van zich liet horen, en wij hem nooit zagen bij Robert. Ik kende Dennis nauwelijks en Magda sprak weinig over hem.

Toch begreep ik wel dat hun huwelijk slecht was, en Magda en Dennis ieder hun eigen weg gingen. Dennis was veel van huis, en ging helemaal op in zijn carrière als accountant bij een groot accountantskantoor en hobby’s. Voor de buitenwereld waren Dennis en Magda een stralend en succesvol echtpaar, maar de werkelijkheid bleek heel anders te zijn.

En hoe anders die werkelijkheid was, bleek toen ik op een woensdagochtend gebeld werd door Magda. Huilend vertelde Magda mij dat haar man Dennis was gearresteerd. Hij werd verdacht van belastingfraude, en er waren vele schulden. “Kom alsjeblieft Marion, ik weet me geen raad”, snikte Magda.

Wordt vervolgd

Lees ook

Boek van de Week: Het Rosie resultaat

OMMEN – Het boek van de week van Bibliotheek Ommen is ‘Het Rosie resultaat’ van …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.