Home / archiefcentraal / uit hei en dennen familiebanden

uit hei en dennen familiebanden

We hebben allemaal familie en daarin kan het behoorlijk misgaan. Familieleden zijn dichtbij, hetzelfde bloed, dezelfde afkomst. Blijf je op de vlakte en bespreekt hoogstens de jeugdjaren, waarin je domme dingen deed, dan kun je er op verjaardagen enorm om lachen. De vele verliefdheden op de hak nemen is ook altijd welkom. “Wat zag je nou toch in die enge knul met z’n paardenstaart en gerafelde jas”. Allemaal jolijt en ter vermaak.

In je jeugdjaren thuis heb je een pikorde. De oudste, de middelste en de jongste. De oudste (ik ben de oudste van 7) wordt al gauw ingeschakeld als hulp bij de kleineren en wat huishoudelijke karweitjes. De middelste is minder in tel, er zijn immers al 3 kinderen en de jongste wordt grenzeloos verwend. Dat zijn gegevens, die je zelf nauwelijks waarneemt, het is gewoon zo. Kleding en schoeisel wordt doorgegeven aan de jongeren, speelgoed, fiets e.d. Dat is het lot van de jongere.

Er wordt getrouwd en na een poosje heeft iedereen een partner en kinderen. Niet iedereen is ingenieur of professor geworden. De taal wordt anders, de gesprekken, het gezinsleven. Huurhuis, koophuis, fiat panda of jaguar, slimme kinderen, minder slimme kinderen. De homogeniteit raakt verstrikt in jaloezie, irritatie en verdeeldheid. Er komen verwijderingen van jaren, hereniging op een trouwerij om daarna weer te verzanden in oeverloze discussies en wrok. Zolang de ouders leven draaft iedereen nog op bij hun verjaardagen. Na hun begrafenis ontstaan de meest vreselijke vetes. Er is nl bezit en het maakt niet uit hoeveel. Het kan om de klok gaan, een pannenset, huizen, boten, bedrijven, het maakt niet uit. De wrok van vele jaren komt er uit. De jongste voelt zich het kleine kind, de middelste de ongeziene en de oudste de verzorgende.

Het besef dat we niets meer delen geeft vrijheid en armoede. De familieband splitst zich. Degene die met iedereen nog in harmonie leeft is de missionaris. Wil de band herstellen. Kom nou toch, we zijn familie. Weet je nog………………….. Ja, ze weten het nog. Ja, toen was het nog leuk, maar sinds zij/hij mama’s gouden broche, papa’s zegelring, oma’s antieke kast en de familiebijbel heeft ingepikt wens ik hem niet meer te zien.

Het vreemde is, dat de missionaris wordt bestookt met vragen over familieleden. Want interesse blijft er wel. Maar verzoening? Moet ik dan de minste zijn? NEE, je moet de WIJSTE zijn.

Antoinette

Lees ook

Boek van de Week: Het Rosie resultaat

OMMEN – Het boek van de week van Bibliotheek Ommen is ‘Het Rosie resultaat’ van …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.