Home / archiefcentraal / van een vader en een zoon 2 hoofdstuk 12

van een vader en een zoon 2 hoofdstuk 12

Hoofdstuk 12: Een bijzondere verrassing

Tegen alle verwachtingen week het levensgevaar spoedig bij mijn broer Robert, en kwam hij bij bewustzijn. Tot mijn grote verrassing vertelde zijn dochter Magda dat Robert vroeg naar Ma, Tony en mij. “Hij wil jullie heel graag zien. Hij zegt dat hij van veel dingen spijt heeft”, vertelde Magda mij tijdens ons laatste telefoongesprek.

Ik was totaal perplex, want dit was wel het laatste wat ik verwachtte. Robert liet ons al jarenlang links liggen, en had ‘nooit tijd’ voor onze vader en mij. Jarenlang beperkte ons contact tot een ‘verplichte’ kerstkaart met steevast de beste wensen voor het nieuwe jaar. Naar onze vader keek Robert nauwelijks om. Ook Ma hoorde heel weinig van Robert. “Ach, die jongen heeft het ook zo druk met zijn carrière, en hij heeft wel zijn eigen leven”, was het enige wat Ma over Robert zei. Toch had zij er veel verdriet van.

Via Facebook volgde ik van een afstand Robert’ s ‘succesvolle’ leven en vakantiebelevenissen, en zag ik de foto’s van een welvarend en succesvol gezin. Robert en zijn vrouw waren succesvol en maatschappelijk geslaagd. Maar daar was dus niets meer van over. Hun huwelijk was op de klippen gelopen, en zijn ex-vrouw woonde samen met een andere man.

En na al die jaren wilde Robert ineens contact met Ma, Tony en met mij. Tony hield de boot nog af. “Sorry hoor, ik ben er nog niet aan toe. Robert heeft mij ook jaren lang genegeerd. Misschien later, maar nu nog niet”, reageerde Tony. Ondanks alles wilde ik wel contact met Robert, want hij was wel mijn broer. Samen met Ma bezocht ik hem in het ziekenhuis. Robert was bij kennis en goed aanspreekbaar. En hij was veranderd, en ik herkende nauwelijks meer de zelfverzekerde man met zijn harde uitstraling van voorheen.

De man in het ziekenhuisbed zag er broos en vermoeid uit. Robert’ s blonde haar was grijs geworden, en hij was mager geworden. “Ik heb bijna alles verloren, behalve mijn leven. Ik leef nog, dus ik besta”, merkte hij ironisch op. Van Magda hoorde ik over hoe Robert zijn vaste baan als teamleider verloor. Het bedrijf ging failliet en de directeur had gesjoemeld met de boekhouding en veel medewerkers ‘zwart’ uitbetaald. Bovendien liep het bedrijf meerdere orders mis, en was er veel concurrentie.

“En die ‘fijne’ directeur was zogenaamd een goede vriend van Pa. Mijn neus, die kerel hield alleen maar van zichzelf. En ondertussen is hij met de noorderzon vertrokken, en zit misschien lekker op de Bahama’s”, schamperde Magda. Verder hoorde ik dat Robert ruim vier jaar werkloos was, en sinds een jaar in de bijstand zat. Hoe bizar! Van succesvol teamleider tot werkloze bijstandsgerechtigde!

“Daar schaamde Pa zich enorm voor. Al zijn aanzien en status waren ineens verdwenen, en hij moest rondkomen van heel weinig geld. Maar wat hem echt een knauw gaf, is dat Ma er van door ging met een ander, en hij nergens meer aan de bak kwam. Te oud, hé, maar hij moest van de sociale dienst wel in de plantsoenendienst werken”, vertelde Magda verder.

Verder hoorde ik dat Robert zich vooral uit schaamte afzijdig had gehouden van ons. “Maar dat is natuurlijk geen excuus, want jullie zijn wel familie”, merkte Magda vinnig op. Tot onze verrassing was Robert echt blij om ons te zien, en hij begroette Ma en mij met een brede glimlach. En dat was heel bijzonder, want ik kon mij niet herinneren dat Robert ooit blij was om ons te zien. Robert was echt veranderd, en dat was een bijzondere verrassing. Maar hij was wel door een heel diep dal gegaan, en hij had nog een hele lange weg te gaan.

Wordt vervolgd

Lees ook

Boek van de Week: Het Rosie resultaat

OMMEN – Het boek van de week van Bibliotheek Ommen is ‘Het Rosie resultaat’ van …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.