Home / archiefcentraal / van een vader en een zoon 2 hoofdstuk 2

van een vader en een zoon 2 hoofdstuk 2

Hoofdstuk 2 Onze vader Ewout Smeulders

De laatste middag voor zijn overlijden was Pa helder en spraakzaam. Hij sprak openhartig over zijn leven en verleden. ‘Ik heb veel verkeerde dingen gedaan, en daar heb ik heel veel spijt van.

Er is zoveel wat ik anders had moeten doen, maar daar is het nu wel te laat voor. Weet in ieder geval dat ik veel van jullie veel houd en jullie het beste zijn wat mij is overkomen’, zei Pa, en tranen glinsterden in zijn lichtblauwe ogen.

Ook sprak Pa voor de eerste keer openhartig over onze halfzus Jetty, die geboren werd uit een korte relatie van onze vader met Eveline van Gelderen. Sinds een jaar waren wij op de hoogte van haar bestaan. Onze vader had ons een brief geschreven, waarin hij schreef dat wij nog een halfzus en drie neven hadden. Onze halfzus Jetty was inmiddels overleden, en hoewel ik haar nooit gekend had, deed mij dat veel meer dan ik verwacht had.

Het verwonderde mij niet dat hij een buitenechtelijke dochter had, want onze vader had voor en na zijn huwelijk met onze moeder verschillende relaties.

Mijn broers Robert en Tony namen deze mededeling voor kennisgeving aan. ‘Een erfenis hoeven wij in ieder geval niet te verdelen, want die ouwe was toch platzak’, merkte Robert cynisch op. Inderdaad, een erfenis was er niet te verdelen, want van het eens zo grote vermogen van onze vader was niets meer over. Al vele jaren leefde mijn vader van een klein pensioen.

‘Ik heb Eveline heel min en schofterig behandeld, en daar heb ik nog altijd veel spijt van. Ik had mijn verantwoording voor haar en ons kind moeten nemen, maar ook daarvoor is het wel te laat. Gelukkig heb ik nog met haar kunnen spreken, en hebben wij veel uitgesproken met elkaar. Eveline was en is een hele bijzondere vrouw’, merkte Pa op. Verder sprak hij over onze moeder Ilonka van wie hij scheidde toen ik drie jaar oud was.

‘Jouw moeder en ik kwamen uit hetzelfde milieu, en als kinderen trokken wij samen veel op, maar voor een huwelijk was dit niet genoeg. Wij hielden niet genoeg van elkaar. Onze ouders drongen sterk aan op een huwelijk, en zodoende trouwden wij met elkaar. Tja, geld moest wel met geld trouwen, en Ilonka was schatrijk, maar echt gelukkig zijn wij nooit geweest. Ondanks alle rijkdom en status. Neem dit van mij aan, jullie moeder is op zich een beste vrouw, en wij hadden allebei schuld aan ons slechte huwelijk.

Laat je moeder niet vallen, want dit heeft ze niet verdiend’, vervolgde Pa met zachte stem. Van de scheiding van onze ouders herinnerde ik mij niets. Daarvoor was ik te jong, en bovendien hertrouwde Ma al spoedig na de scheiding met oom Leon, en verhuisde ze naar Rotterdam.

Ik wist niet anders dan dat Ma samen was met oom Leon, met wie wij nauwelijks contact hadden. Het klikte niet tussen oom Leon en ons, en Ma had het druk met haar carrière en haar eigen leven. Pas de laatste jaren hadden Ma en ik beter contact, en zagen wij elkaar regelmatig. Oom Leon was sinds enkele jaren dement en woonde in een verzorgingshuis. Over Pa sprak Ma nauwelijks. ‘Je vader en ik begrepen elkaar slecht, en als de liefde ontbreekt in een huwelijk, dan houdt het snel op’, was het enige wat Ma over hem zei.

Dezelfde nacht overleed Pa in zijn slaap, en de volgende ochtend zat ik voor de tweede keer aan zijn bed. En terwijl ik aan zijn bed zat, kwamen allerlei herinneringen in alle hevigheid naar boven. Herinneringen aan mijn jeugd, het faillissement van mijn vader’ s bedrijf en de dag waarop alles anders werd.

Wordt vervolgd.

Lees ook

Boek van de Week: Het Rosie resultaat

OMMEN – Het boek van de week van Bibliotheek Ommen is ‘Het Rosie resultaat’ van …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.