Home / archiefcentraal / van een vader en een zoon hoofdstuk 29

van een vader en een zoon hoofdstuk 29

Sabine en ik trouwden op een mooie zonnige dag in juni, en zagen vol verwachting uit naar onze nieuwe toekomst. Mijn vader Sjoerd en tante Ada waren mijn getuigen, en nog nooit had ik mijn vader zo blij en opgetogen gezien. ‘ Dat ik dit nog mee mag maken. Dat mijn enige zoon gaat trouwen met zo’n mooi en lief vrouwtje. Ik ben wel zo blij, mijn jongen, en heel veel geluk’, zei hij, terwijl hij mij hartelijk op mijn schouders klopte. Mijn vader straalde van oor tot oor, en zelden had ik hem zo opgetogen gezien. De zon scheen uitbundig, en het was behoorlijk warm.

Onze trouwplechtigheid was eenvoudig met een gezellige barbecue voor familie en vrienden. Ik voelde mij die dag de gelukkigste mens van de wereld. Ik voelde mij bevoorrecht met zo’n bijzondere vrouw als Sabine, en ik wilde niets liever dan voor haar zorgen, en mijn hele leven met haar delen. Sabine en ik waren ‘soulmates’, twee mensen die heel veel hadden meegemaakt in het leven, en mede daarom elkaar zo goed begrepen.

Na onze trouwdag vertrokken Sabine voor een huwelijksreis naar Limburg. ‘Ik heb daar zulke mooie herinneringen aan. Als kind gingen wij regelmatig op vakantie naar Limburg. Toen was mijn vader nog niet ziek. Ik zou zo graag nog eens teruggaan naar de camping waar wij altijd waren, en ook Maastricht bezoeken. Het is wel zo’n mooie stad ’, vertelde Sabine. Ik kende Limburg alleen van foto’s, en ik wilde ook graag naar Maastricht en Valkenburg.

Twee dagen later vertrokken Sabine in alle vroegte naar Limburg, waar wij twee heerlijke weken doorbrachten. Twee weken vol met zonneschijn en geluk, en met de verwachting van nog vele dagen met zonneschijn en geluk, samen met de mensen die ons lief waren.

Eindelijk was ik thuisgekomen.

Einde van deel 1 van ‘Van een vader en een zoon’

Beste lezers,

Op het feuilleton ‘Van een vader en een zoon’ heb ik hele leuke reacties gekregen, en met heel veel plezier heb ik dit feuilleton wekelijks geschreven. Uw reacties hebben mij enorm gestimuleerd, en hiervoor wil ik u heel hartelijk bedanken. Ook wil ik de redactie van Vechtdal Centraal hartelijk bedanken voor de kans om het feuilleton te schrijven, en het beschikbaar stellen van ruimte in het weekblad.

Het feuilleton was een bijzonder boeiende schrijfuitdaging, want toen ik vorig jaar begon met het schrijven van het feuilleton, had ik geen enkel idee hoe het verhaal zou verlopen en eindigen. ‘Van een vader en een zoon’ begon met de zoektocht van hoofdpersoon Rudo naar zijn vader en familie. Een bijzondere zoektocht met bijzondere ontmoetingen, belevenissen en verhalen.

Hierbij kan ik u melden dat het feuilleton onder dezelfde titel vervolgd zal worden, maar dan met andere personen en nieuwe verhalen. ‘Oude’ en nieuwe bekenden zullen voorbij komen en elkaar ontmoeten. Wie dat zullen zijn, is nog even een verrassing. De titel blijft hetzelfde, maar andere personen zullen het verhaal verder vertellen. Hierbij ontmoeten en passeren ‘oude’ en nieuwe bekenden elkaar, en er zullen bijzondere verhalen worden verteld.

Behalve in het Vechtdal Centraal is het feuilleton ook wekelijks te volgen via mijn Facebookpagina.

https://www.facebook.com/DeVerhalenkoerier?ref=hl

Heel veel leesplezier toegewenst.

Met vriendelijke groeten,

Verhalenkoerier Miny Vroegindewey

Lees ook

Boek van de Week: Het Rosie resultaat

OMMEN – Het boek van de week van Bibliotheek Ommen is ‘Het Rosie resultaat’ van …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.