Home / archiefcentraal / van een vader en een zoon hoofdstuk 26

van een vader en een zoon hoofdstuk 26

Een week later spraken Sabine en ik met elkaar af in café Nicky’s Choice. Hoe zou het zijn om haar na al die jaren weer te zien? Zou de vonk weer overspringen tussen ons? Die avond hoorde ik de waarheid over Sabine’ s plotselinge vertrek.

Sabine was niets veranderd, en ze was nog steeds even mooi. Ze zat aan een tafeltje, en stond op om mij te begroeten. Haar lange roodbruine haren droeg zij in een lange vlecht. Nadat wij koffie bestelden, stak Sabine zonder omhaal van wal.

‘Ik heb behoefte om jou te vertellen waarom ik toen zo plotseling verdween uit jouw leven. Dit had jij niet aan mij verdiend, en daarom wil ik jou persoonlijk vertellen waarom ik vertrok.’ Haar stem klonk zacht, en ze vervolgde: ‘Binnen een maand hoorde ik dat ik MS had en ook onvruchtbaar was. Ik kreeg te horen dat ik niet zwanger kon worden vanwege een hormoonstoornis, en ik wist hoe graag jij met mij een gezin wilde stichten. Bovendien kon en wilde ik jou niet belasten met de zorg voor een chronisch zieke vrouw. Mijn vader had ook MS, en de laatste jaren zat hij in een rolstoel. Ik kon en wilde dit jou niet aandoen, en daarom koos ik er voor om onze relatie te beëindigen en geruisloos uit jouw leven te verdwenen’.

Vervolgens vertelde Sabine mij in het kort over de onderzoeken en de diagnose MS, en haar onvruchtbaarheid. ‘Het viel allemaal samen, en ik had veel tijd nodig om het een en ander op een rij te zetten. Het was allemaal wel heel heftig’.

In haar grote blauwe ogen blonken tranen. Ik staarde haar aan. Dat verklaarde dus waarom zij regelmatig klaagde over vermoeidheid en stijve spieren. Dat Sabine’ s vader MS had, wist ik wel. Ook vertelde Sabine mij dat er kans was dat zij ook MS kon krijgen. Voor mij maakte dit niets uit. Over de onderzoeken die zij had laten doen, vertelde zij mij niets. Het was in die periode dat Sabine steeds minder contact met mij opnam, afspraken steeds vaker afzegde, en mij buitensloot. ‘Het spijt mij Rudo, ik heb het heel druk gehad en moet echt op tijd naar bed. Anders ben ik morgen niets waard’, was haar steevaste excuus voor het afzeggen van afspraken. Zelf had ik het ook heel druk, en ik liet het toen zo.

Na al die jaren voelde ik opnieuw de vonk tussen ons tweeën overspringen. Ik hield nog steeds van haar. Zij was immers mijn eerste en grote liefde. Sabine keek mij recht in de ogen. ‘Het spijt mij zo Rudo, maar ik dacht echt dat dit het beste was voor ons’, fluisterde ze terwijl tranen over haar wangen vloeiden. Sabine en ik hadden elkaar veel te vertellen.

Ik vertelde haar over hoe ik mijn vader Sjoerd had gevonden, en over het overlijden van mijn moeder Jetty. Sabine was zeer gesteld op haar, en het bericht schokte haar. ‘Wat vind ik dit erg, want Ik vond haar zo’n lieve vrouw’.

Ik liet Sabine foto’s zien van mijn vader, tante Ada en de andere familieleden. ‘Wauw, wat lijk jij veel op je vader. Dat lange rijzige postuur en die blonde krullen heb je echt van je vader geërfd. Hij lijkt mij een bijzonder aardige man’, reageerde Sabine. Haar spontaniteit was ze zeker niet verloren. ‘Dat is hij ook, en ik ben heel blij dat ik hem gevonden heb. Hij is een heel bijzonder mens’, antwoordde ik. Sabine en ik spraken af om contact te houden, en ik wilde haar nooit meer laten gaan. Wat er ook zou gebeuren.

Wordt vervolgd….

Lees ook

Boek van de Week: Het Rosie resultaat

OMMEN – Het boek van de week van Bibliotheek Ommen is ‘Het Rosie resultaat’ van …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.