Home / archiefcentraal / uit hei en dennen vergaderleed

uit hei en dennen vergaderleed

Hebt u dat ook wel eens, die verbazing, dat er mensen zijn, die zo maar een verhaal beginnen

zonder kop of staart? En dat je allang weg gemijmerd bent met eigen gedachten, totdat je opeens de vraag krijgt wat jij er van vindt. Snel schakelen dus. De ervaring leert, dat de zin “ik ben het helemaal met je eens” altijd werkt. Maar hoe kom je van een kletskous af?

Ook in vergaderingen, vooral bij vrijwilligerswerk , tref je breedvoerige verhalen over details van details. In die scene is de voorzitter/ster niet in staat de woorden brei een halt toe te roepen. Na drie uur, waarbij je zelf als inbreng hebt dat je niets in te brengen hebt, komt uiteindelijk de rondvraag. Dan wordt het oeverloos geleuter over klein leed. En na drie uur koffie drinken, biscuitjes eten en zelf niets op te merken kun je naar huis, om daar bij te komen met twee glazen wijn.

Hoe doen die mensen dat? Ik zou me dood schamen. Je kunt het meeste toch zelf oplossen.

Ik denk dat het onzekerheid is, waardoor ze adviezen en goedkeuring verlangen. Denk niet dat ‘t in het zakenleven heel veel anders gaat hoor. Daar wil iedereen zich zelf horen praten. Vooral om uit te leggen waarom een aangekondigde verandering NIET kan. Want we weten allemaal, de enige die verandering wil is een baby die een schone luier wenst. Als je het woord JAMAAR zou turven, kom je een heel eind.

Wij zijn het land van oeverloos vergaderen over alles wat niet op de agenda staat. Vooral bij sociale belangen. Het SVB bijvoorbeeld, als zij hun tijd hadden besteed aan het vlot en adequaat verwerken van persoonsgegevens aan de successievelijke gemeenten, had iedere

organisatie de lonen kunnen betalen. Maar iedere afdeling moet z’n eigen belangrijke zegje doen om uitvoerig uit te leggen waarom iets niet afgehandeld kan worden. men verschuilt zich achter komma’s en punten.

Toen ik pas in Ommen kwam wonen werd ik van alle kanten gevraagd voorzitter te worden bij diverse organisaties. Er werd misschien verwacht dat ik als oud directeur een gat in de lucht zou springen om weer aan het werk te gaan. Alsjeblieft, niet nog eens. Ik wilde operationeel bezig zijn. Eindelijk sociaal werk verrichten. Vijf jaar Vluchtelingenwerk op het Opvangcentrum in Ommen, 3dagen per week. Vluchtelingen voorbereiden op hun belangrijke interview met de Immigratiedienst. En nu alweer 15jaar vrijwilligster bij Oldenhaghen.

Antoinette

Lees ook

Boek van de Week: Het Rosie resultaat

OMMEN – Het boek van de week van Bibliotheek Ommen is ‘Het Rosie resultaat’ van …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.