Home / archiefcentraal / van een vader en een zoon hoofdstuk 19

van een vader en een zoon hoofdstuk 19

Behalve dat tante Ada oma van Gelderen had ontmoet, had zij nog een bijzondere verrassing voor mij. Tante Ada vertelde mij dat zij en oma van Gelderen een bijzonder plezierig en openhartig gesprek hadden gehad over het verleden. Mijn vader Sjoerd had daarentegen geen enkele behoefte om oma van Gelderen te ontmoeten.

‘Tja, dat kun je niet afdwingen en het is van zijn kant ook wel begrijpelijk. Je vader heeft heel veel verdriet gehad van de breuk met jouw moeder Jetty. Hij geeft oma van Gelderen daar nog steeds de schuld van. Toch heb ik wel begrip voor haar handelswijze, want zij deed wat zij het beste vond voor haar dochter. Zij is echt een hele bijzondere vrouw. Totaal anders dan ik verwacht had. Helemaal niet hooghartig of zo’, vertelde tante Ada.

Vervolgens overhandigde Tante Ada mij een doos, waarin allerlei foto’s, souvenirs en ansichtkaarten van mijn vader lagen. ‘Onze Susan heeft deze doos op de vliering gevonden. Ik heb nooit geweten dat onze moeder al die spullen nog had bewaard’, zei tante Ada.

In de doos zaten allerlei foto’s, ansichtkaarten en souvenirs van dagtrips. Ik zag foto’s van mijn vader Sjoerd en moeder Jetty in hun jonge jaren, en nog meer foto’s van andere familieleden. Foto’s gemaakt tijdens uitstapjes, thuis, en van de sociale werkvoorziening waar mijn ouders werkten. Allerlei emoties kwamen naar boven. Wat waren mijn ouders toen gelukkig samen, en wat werden ze toen wreed gescheiden. Ook al deed oma van Gelderen dit met de beste bedoelingen. Tante Ada leek mijn gedachten wel te kunnen raden. ‘Het is heel verdrietig zoals jouw ouders gescheiden werden van elkaar. Jouw vader heeft hiervan een enorme knauw gekregen.

Alsjeblieft Rudo, deze doos is voor jou’, zei tante Ada. In haar donkere ogen glinsterden tranen, en ook bij mij werd het allemaal even te veel. ‘Je vader fotografeerde vroeger heel graag. Wij noemden hem ook wel de persfotograaf. Altijd was hij met een camera in de weer, en hij heeft talloze fotorolletjes volgeschoten. Na het vertrek van je moeder is hij daar abrupt mee gestopt, en hij heeft sindsdien geen camera meer aangeraakt’, vervolgde tante Ada. Ik bekeek de foto’s van mijn moeder in haar jonge jaren. Wat was zij mooi en vrolijk, en wat was zij gelukkig met mijn vader. Het was alsof ik weer de klaterende lach van mijn moeder hoorde, en haar glinsterende groene ogen zag, die altijd vol liefde naar mij keken.

Maar het leven verliep zo totaal anders dan verwacht. Hoe zou mijn leven verlopen zijn als mijn ouders met elkaar waren getrouwd en ik opgegroeid was bij hen en mijn grootouders? ‘Geen sprake van dat jeugdzorg jou weg kwam halen. Wij wisten heus wel dat jouw ouders niet goed voor jou konden zorgen, maar wij hadden hen wel gesteund, en je was gewoon bij ons gebleven’, zei tante Ada.

Haar hartelijke woorden raakten mij diep, en ik was enorm blij dat ik mijn vader en familie had ‘gevonden’. De volgende dag kwam mijn vader Sjoerd op bezoek en hij begroette mij opgewekt met de woorden: ‘Hallo Rudo, mijn jongen. Alles goed met jou?’ en zoals gewoonlijk klopte hij hartelijk op mijn schouder. ‘Hallo Pa, met mij is alles goed. Wil je koffie?’, antwoordde ik.

Ook die ochtend sprak mijn vader over zijn grote liefde en mijn moeder Jetty. ‘Ze was zo’n lieve meid, en wij hielden veel van elkaar. En ik ben zo blij dat jij mijn zoon bent, en wij elkaar ‘gevonden’ hebben’. Ontroerd keek ik hem aan, en ik antwoordde:’ Pa, en ik ben ook enorm blij dat ik jou gevonden heb’. En voor mij was de cirkel rond, en het leven ging verder.

Wordt vervolgd….

Lees ook

Boek van de Week: Het Rosie resultaat

OMMEN – Het boek van de week van Bibliotheek Ommen is ‘Het Rosie resultaat’ van …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.