Home / archiefcentraal / van een vader en een zoon hoofdstuk 17

van een vader en een zoon hoofdstuk 17

Verbijsterd bleef ik met de telefoon in mijn handen zitten. Hoewel de rechercheur weinig los liet, begreep ik dat de dader niet afkomstig was uit het criminele milieu. In het belang van het onderzoek werd mij weinig verteld, maar ik begreep wel dat Frank mishandeld was door slechts één man. Eén man die opgewassen tegen Frank? Die kerel moest minstens 2.00 meter lang zijn en zo sterk als een beer!

Hoewel de politie ‘in het belang van het onderzoek’ weinig los liet over de dader van de mishandeling van Frank alias De Farao, gonsde het in de pers en op internet van allerlei geruchten. Er kwamen allerlei verhalen over de dader naar buiten. Zijn naam was Bernhard M. en zijn zoon was een jaar geleden slachtoffer geworden van zware mishandeling door Frank.

Volgens de verhalen verdiende Bernhard M. de kost als boswachter, en een gebalkte foto toonde een vriendelijk ogende man met grijzend haar. Vrienden en bekenden omschreven Bernhard als een hele rustige man, die leefde voor zijn gezin en zijn werk. ‘Een hele aardige kerel, die geen vlieg kwaad doet.’ Er kwamen ook andere verhalen naar buiten: Verhalen over zijn gokverslaafde zoon Luke M. die in criminele kringen verkeerde en een bekende was van Frank alias De Farao. Volgens familie en buren was Luke vanaf zijn zestiende jaar volledig ontspoord.

‘En zijn ouders hebben hem dat beslist niet geleerd, en zij hebben er heel veel verdriet van. De andere twee kinderen zijn wel oppassend en goed terecht gekomen. Alleen die Luke lijkt nergens voor te deugen’, werd er opgemerkt door een bekende. Tijdens een uit de hand gelopen ruzie was Luke zwaar mishandeld door Frank en zijn makkers. Luke had het ternauwernood gehaald, en hield blijvend letsel. Volgens de geruchten hadden Luke en Frank ruzie over geld, dat Luke Frank nog schuldig was.

De mishandeling van Frank alias De Farao door Bernhard M. werd omschreven als een uit handen gelopen wraakactie van een deugdzame man en vader. Hij moest uitzinnig van woede zijn geweest, want Bernhard was volgens bekenden volkomen wars van ruzie en geweld. Later las ik dat Bernhard M. een volledige bekentenis had afgelegd.

Een verhaal van menselijke tragiek, en een hele smalle scheidslijn tussen goed en kwaad. Bernhard M. zat inmiddels vast, en hem hing wel een veroordeling wegens het toebrengen van zwaar lichamelijk letsel boven het hoofd.

‘In ieder mens zit goed en kwaad, en niemand is daarin meer of minder dan een ander. Ik kan niet goedpraten wat Bernhard M. heeft gedaan, maar toch…het zal je zoon maar zijn die slachtoffer is geworden van Frank. Als vader had Bernhard wel het ‘nakijken’, merkte oma van Gelderen op. Net zoals ik volgde zij de berichten over Bernhard M. op de voet.

Frank was inmiddels opgenomen in een revalidatiecentrum, en hij had blijvend letsel. Zo was hij verlamd vanaf zijn middel, en blind aan een oog. Wanneer oma van Gelderen en ik hem bezochten, staarde hij somber voor zich uit en gaf hij korte antwoorden op onze vragen. Niets was meer over van de luidruchtige branie, en van zijn ‘vermogen’ was ook niets meer over. Wat er in Frank omging, kon ik slechts naar raden, want Frank was zo gesloten als een oester. Over de mishandeling en Bernhard M. sprak hij niet.

Mijn bezoeken aan Frank werden steeds schaarser, en ik keerde snel terug naar de orde van de dag.

Dagen en weken gingen voorbij zonder dat er iets bijzonders gebeurde. Totdat ik ineens gebeld werd door oom Evert met een schokkend bericht. Tante Ada was met spoed opgenomen in het ziekenhuis.

Wordt vervolgd…

Lees ook

Boek van de Week: Het Rosie resultaat

OMMEN – Het boek van de week van Bibliotheek Ommen is ‘Het Rosie resultaat’ van …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.