Home / archiefcentraal / van een vader en een zoon hoofdstuk 11

van een vader en een zoon hoofdstuk 11

Mijnheer Smeulders krijgt bezoek

Op een zonnige donderdagmiddag krijgt mijnheer Smeulders bezoek van een kleine chique geklede dame. Haar zilverwitte haar is fraai opgestoken, en haar opvallende lichtgroene ogen kijken waakzaam de wereld in.

Mijnheer Smeulders herkent zijn bezoekster direct. Hoewel zij net zoals hij oud is geworden, herkent hij moeiteloos Eveline van Gelderen, het meisje dat zijn kind verwachtte. Eveline begroet Ewout met een korte handdruk.

‘Dag Ewout, het is lang geleden dat wij elkaar gezien hebben. Meer dan 60 jaar geleden’. Haar stem klink zacht, en ze kijkt Ewout doordringend aan. Het enige wat ze voor hem voelt is medelijden, en ze is oprecht dankbaar voor haar goede gezondheid en vitaliteit. ‘Het is mooi weer. Zullen wij lekker naar buiten gaan?’, stelt Eveline opgewekt voor. Mijnheer Smeulders knikt instemmend. “Een goed idee, want zo vaak kom ik niet meer buiten’, antwoordt hij.

Even later zitten Eveline van Gelderen en Ewout Smeulders tegenover elkaar op het grote terras. Het gesprek komt al snel op hun dochter Jetty. ‘Jetty is enkele jaren geleden overleden. Ze was ernstig ziek en had niet lang meer te leven. Jetty heeft een moeizaam leven gehad, maar haar laatste jaren waren goed en gelukkig. Ze heeft nooit geweten wie haar vader was. Ik heb Jetty altijd verteld dat hij overleden was, en in feite was dit ook zo. Want jij hebt haar nooit willen erkennen’, vertelt Eveline.

Haar stem klinkt scherp, en ze vervolgt met zachtere stem: ‘Ik heb je geschreven omdat ik niet langer meer met leugens en halve waarheden wil leven. Ik schaam mij dat ik mijn dochter nooit de waarheid heb verteld, en haar afgescheept hebt met leugens over een vader die overleed tijdens onze verkeringstijd. Jetty heeft nooit geweten over jouw bestaan, maar mijn kleinzoons wel. Ik heb hen de waarheid verteld, en zij weten dat zij nog een opa hebben. Het is aan hen of zij wel of geen contact met jou willen opnemen.’

Eveline toont mijnheer Smeulders foto’s van haar dochter en drie kleinzoons. ‘Ook zij hebben het in hun leven allesbehalve gemakkelijk gehad. Twee van hen; Rudo en Ralph zijn heel goed terecht gekomen, maar Frank is een verhaal apart. Frank heeft nooit willen deugen en heeft meerdere keren in de gevangenis gezeten. En waardoor? Wie zal het zeggen?’ Met een diepe zucht haalt Eveline haar schouders op.

Ewout bekijkt de foto’s van zijn dochter Jetty, die sprekend lijkt op haar moeder, en haar zoons Rudo, Ralph en Frank. Hij heeft niets meer te zeggen. De klok kan hij niet meer terugdraaien, en voor hem is het wel te laat om zijn dochter te ontmoeten.

‘Het spijt mij, het spijt mij zo….’, fluistert Ewout terwijl tranen over zijn wangen rollen, en hij kijkt naar Eveline. Zij is nog net zo mooi en elegant als vroeger. ‘Neen, Ewout, ik ben allang niet meer kwaad op jou. Ik ben te oud voor wrok en de laatste jaren die ik heb, wil ik in vrede met mijn naasten en mijzelf doorbrengen’, antwoordt Eveline.

Even later staat Eveline op, ze geeft Ewout een hand. ‘Het ga je goed Ewout. Kom in het reine met jezelf en jouw geweten. Het allerbeste toegewenst’. Eveline overhandigt hem de foto’s met de woorden: ‘Ze zijn voor jou Ewout. Foto’s van onze dochter en onze kleinzoons.’

Ewout Smeulders blijft achter met zijn gedachten en bekijkt de foto’s. Vier dagen later krijgt hij te horen van de dokter dat hij ernstig ziek is.

Wordt vervolgd…..

Lees ook

Boek van de Week: Het Rosie resultaat

OMMEN – Het boek van de week van Bibliotheek Ommen is ‘Het Rosie resultaat’ van …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.